Tuesday, August 28, 2018

تدریس زبان تورکی در دارالفنون قاجاری نخستین دانش‌گاه در تاریخ مودرن ایران

تدریس زبان تورکی در دارالفنون قاجاری نخستین دانش‌گاه در تاریخ مودرن ایران

مئهران باهارلی

 

Türkçe’nin İran'ın çağdaş tarihinin ilk modern üniversitesi olan Kacar Dârülfünûn’unda öğretilmesi

 

Teaching of Turkish language at Qajar Darülfünun, the first modern university in Iran's contemporary history

 

MÉHRAN BAHARLI

mehranbahari1@yahoo.com

 

https://independent.academia.edu/MBaharli

https://sozumuz1.blogspot.com/

https://www.facebook.com/profile.php?id=100016259447627

خلاصه:

در این مقاله سه منبع را معرفی کرده‌ام که در آن‌ها گفته می‌شود زبان تورکی هم در «دارالفنون قاجاری - مدرسه‌ی شاهی ناصری» آموزش داده می‌شد. دارالفنون قاجاری نخستین موسسه‌ی آموزش عالی و دانش‌گاه مودرن در تاریخ ایران بود و در سال ١٨٥١ میلادی در زمان ناصرالدین‌ شاه قاجار با کوپی‌برداری از دارالفنون عوثمان‌لی تاسیس شد. آموزش زبان تورکی در «دارالفنون قاجاری» امری مورد انتظار و طبیعی است. زیرا زبان تورکی به موازات فارسی یکی از دو زبان رسمی دوفاکتوی دولت تورک قاجاری؛ یکی از دو زبان عمده‌ی بومی ایران به ‌لحاظ متکلمین، زبان غالب تهران پایتخت دولت قاجاری، و زبان قومی - ملی خاندان سلطنتی ایران – سلسله‌ی تورکمان قاجار بود. علاوتا ناصرالدین شاه علاقه‌ی خاصی به زبان و ادبیات تورکی داشت. نهایتا آن که اعتناء به زبان تورکی باعث بهبود و تقویت روابطه در حال گسترش دولت قاجار و همسایه‌ی قدرتمند و متحد استراتژیک‌اش امپراتوری عوثمان‌لی می‌شد.

Özet

Bu makalede, "Kacar Dârülfünûn’unda - "Nâsirî Şâhî Okulu"nda Türkçe eğitiminin de verildiğini belirten üç kaynağı tanıttım. Kacar Dârülfünûn’u, İran tarihindeki ilk yükseköğretim kurumu ve modern üniversite olup, 1851 yılında Nâsir el-Din Şah Kacar döneminde Osmanlı Dârülfünûn’u örnek alınarak kurulmuştur. "Kacar Dârülfünunu"nda Türkçe eğitimi verilmesi beklenen ve doğal bir durumdur. Zira Türkçe, Farsça ile birlikte Kacar Türk devletinin fiili iki resmi dilinden biriydi; konuşan sayısı bakımından İran’ın başlıca iki yerel dilden biri, Kacar devletinin başkenti olan Tahran'ın yerel dili ve Türkman Kacar kraliyet hanedanının etnik-milli diliydi. Ayrıca Nasıreddin Şah'ın Türkçe diline ve edebiyatına özel bir ilgisi vardı. Nihayetinde, Türkçeye gösterilen bu özen, Kacar devleti ile güçlü komşusu ve stratejik müttefiki Osmanlı İmparatorluğu arasındaki gelişmekte olan ilişkileri iyileştirip güçlendirirdi.

Abstract

In this article, I introduce three sources demonstrating that the Turkish language was also taught at the "Qajar Dar al-Funun (also known as Nasseri Royal School). Established in 1851 during the reign of Nasser al-Din Shah Qajar, The Qajar Dar al-Funun was the first modern institution of higher education in Iran and was modeled after the Ottoman Dar al-Funun. The teaching Turkish at the "Qajar Qajar Dar al-Funun" both expected and consisted with linguistic structure and political context of Iran. Alongside Persian, Turkish language was one of the two de facto official languages ​​of the Qajar Turkish state. It was also one of the two major native languages ​​in Iran by number of speakers, the predominant vernacular of Tehran, the Qajar capital, and the ethnic-national and dynastic language of the Iranian royal family - the Turkman Qajar dynasty. In addition, Nasser al-Din Shah had a particular interest in the Turkish language and literature. Ultimately, the inclusion of Turkish in the curriculum also reflected the practical needs of the Qajar state, as it contributed to improvement and strengthened the expanding relations between the Qajar state and its powerful neighbor and strategic ally, the Ottoman Empire.









Monday, August 27, 2018

ایرانِ عوثمان‌لی: پاتریک‌های غرب آزربایجان در قلمروی عوثمان‌لی

ایرانِ عوثمان‌لی 

پاتریک‌های غرب آزربایجان در قلمروی عوثمان‌لی


مئهران باهارلی


تعبیر «ایرانِ عوثمان‌لی» (عوثمان‌لی ایرانی، Osmanlı İranı)، اصطلاحی تاریخی - جوغرافیایی است که برای نامیدن مناطقی از ایران امروز که در زمان‌هایی در قلم‌روی امپراتوری عوثمان‌لی قرار داشته‌اند به کار می‌رود. (مانند اوروپای عوثمان‌لی به معنی بخش‌هایی از اوروپای شرقی و جنوب شرقی که در قلم‌روی عوثمان‌لی بود)؛ عمده‌ی این زمان‌ها عبارتند از سه دوره‌ی مشخص: ایرانِ عوثمان‌لی دوره‌ی قیزیل‌باش (صفوی) در زمان سلطان سلیمان قانونی و سپس تا ١٦٨٣؛ ایرانِ عوثمان‌لی دوره‌ی بعد از حمله‌ی اشرف افغان و سقوط دولت قیزیل‌باش، و ایرانِ عوثمان‌لی دو دهه‌ی اول قرن بیستم (١٩٠٠-١٩٢٠).

آشنائی با تعبیر «ایرانِ عوثمان‌لی» ضروری است زیرا در روایت تاریخ‌نگاری‌های ایران‌گرایانه و آزربایجان‌گرایانه مخصوصا مورخین تبریزی – اردبیلی (مثلا کتاب آزربایجان در سیر تاریخ ایران. رحیم رئیس‌نیا)، این گمان نادرست تبلیغ می‌شود که آزربایجان و کل تورک‌ایلی ازلیاّ همیشه جزئی از ایران (به معنی امروزی کشور ایران) بوده است. حال آن که آزربایجان و کلا تورک‌ایلی، و یا بخش‌هایی از آن‌ها در برهه‌های بسیاری از تاریخ، جدا از دیگر مناطق ایران امروز و به همراه بخش‌های شرقی آناتولی در ترکیب دولت‌های دیگری، به عنوان نمونه در قلم‌روی دولت‌های تورک آغ‌قویون‌لو و عوثمان‌لی قرار داشته‌اند. 

 

Friday, August 24, 2018

تورکَمْپورلو معلم فیضی افندی سرابی تبریزی، شاعر ملی تورک: سه‌نی تفهیم ائده‌ن سانا کیم‌دیر؟

تورکَمْپورلو معلم فیضی افندی سرابی تبریزی،

شاعر ملی تورک: 

سه‌نی تفهیم ائده‌ن سانا کیم‌دیر؟

 

مئهران باهارلی

خلاصه

بوروکرات، سیاست‌مدار، مدرس، نویسنده، لغوی، شاعر و مرثیه‌سرای تورک «معلم فیضی افندی» (۱٨٤۲-۱٩۱٠)، اهل روستای تورکه‌مپور (تورکَمْپور)، آوجان (اوْوجان، اوجان، بوستان‌آباد) استان آزربایجان شرقی در تورک‌ایلی است. او از آخرین شعرای ادبیات دیوانی تورک در عوثمان‌لی، برجسته‌ترین شاعر ادبیات مرثیه‌ای تورک در قرن گذشته، نخستین مترجم رباعیات خیام از فارسی به تورکی و از شاعرانی است که الهام‌بخش شاعر برجسته‌ی تورک توفیق فکرت برای سرودن شعر بوده‌اند. معلم فیضی افندی از رهبران و تئوریسین‌های حرکت اتحاد اسلام عوثمان‌لی است که ناسیونالیزم مودرن تورک در تورک‌ایلی و ایران از بطن آن زاده شد. آثار تورکی معلم فیضی افندی در عرصه‌های شعر تورک، ادبیات مرثیه‌ای تورک و نقش این آثار در تشکل زبان معیار و ادبی معاصر تورکی در تورک‌ایلی و ایران حائز اهمیت هستند. این آثار در تاریخ معاصر تورک هم، مخصوصا در مطالعات تاریخ و میراث مدنی، فرهنگی و ادبی کولونی تورک‌های تورک‌ایلی و ایران در عوثمان‌لی - تورکیه، هم‌چنین تاریخ حرکت اتحاد اسلام عوثمان‌لی و انعکاس آن در میان تورک‌های تورک‌ایلی و ایران دارای ارزش هستند. علی رغم این اهمیت‌های چندگانه، نام معلم فیضی در کتب رجال و مشاهیر آزربایجان و کتب تاریخ ادبیات آزربایجان و آنتولوژی‌ها و در تاریخ‌نگاری آزربایجانی ذکر نه‌می‌شود. هیچ کدام از آثار تورکی او نیز تاکنون در ایران و جمهوری آزربایجان منتشر نه‌شده است. در این مقاله دو شعر و یک نثر کوتاه به تورکی از معلم فیضی را آورده‌ام. شعر نخست را معلم فیضی برای درج در سنگ مزار خود، و شعر دوم را در قدردانی از معلمین و استادان سروده است. مطلب نثر، مقدمه‌ی کتاب «مختصر اصول فارسی» به زبان تورکی اثر معلم فیضی افندی است.

Özet

Muallim Feyzi Efendi (1842-1910); Türkili'nin Doğu Azerbaycan vilayetine bağlı Avcan (Ovcan) (Bostanabad) ilçesindeki Türkempur köyünden, bir Türk bürokrat, siyasetçi, eğitimci, yazar, dilbilimci, şair ve mersiyeci (ağıt yazarı) idi. O; Osmanlıda Türk Divan edebiyatının son temsilcilerinden, son yüzyılda Türk mersiye edebiyatının en önde gelen şairi, Hayyam'ın Rubaileri'ni Farsçadan Türkçeye ilk çevirenden ve ünlü Türk şairi Tevfik Fikret'e şiir yazma konusunda esin kaynağı olanlardan biriydi. Feyzi Efendi, aynı zamanda, Türkili ve İran'da modern Türk milliyetçiliğinin ortaya çıkması ve gelişiminde kilit bir rol oynamış olan Osmanlı İttihad-ı İslam Hareketi'nin önde gelen liderlerinden ve teorisyenlerinden biriydi. Muallim Feyzi Efendi’nin Türkçe eserleri; Türk şiiri, mersiye edebiyatı ve Türkili ile İran coğrafyasında çağdaş standart ve edebî Türk dilinin teşekkülü sürecinde büyük bir öneme sahiptir. Bu eserler ayrıca; çağdaş Türk tarihi bağlamında —özellikle de Türkili ve İran’dan gelip Osmanlı İmparatorluğu (Türkiye) sınırları dâhilinde yerleşen Türk topluluğunun tarihine, medenî, kültürel ve edebî mirasına; keza Osmanlı İttihâd-i İslâm Hareketi’nin tarihine ve bu hareketin Türkili ile İran’daki Türkler nezdindeki yansımalarına ilişkin olarak— kayda değer bir değere sahiptir. Bu çok yönlü önemlerine rağmen, Muallim Feyzi'nin adı; Azerbaycan Şahsiyetleri ve Ünlüleri kitaplarında, Azerbaycan edebiyat tarihi ve antoloji eserlerinde, yahut Azerbaycan tarih yazıcılığında zikredilmemediği gibe, Türkçe eserlerinin hiçbiri, bugüne dek ne İran'da ne de Azerbaycan Cumhuriyeti'nde yayımlanmıştır. Bu makalede, Muallim Feyzi’ye ait, Türkçe iki şiire ve kısa bir nesir parçasına yer verdim. İlk şiir, Muallim Feyzi tarafından kendi mezar taşına yazdırılmak üzere; ikinci şiir ise öğretmenlerve hocalara duyduğu minnetin ifadesi olarak söylenmiştir. Nesir parçası ise, Muallim Feyzi Efendi’nin Türkçe olarak kaleme aldığı “Muhtasar Farsça Kaideleri” adlı kitabın giriş bölümüdür.

Abstract

"Muallim Feyzi Efendi" (1842-1910) was a Turkish bureaucrat, politician, educator, writer, linguist, poet, and elegist from the village of Türkempür, Ojan (Avcan, Ovcan, Bostanabad) in East Azerbaijan Province in Türkili. He was one of the last poets of Turkish Divan literature in the Ottoman Empire, the most prominent poet of Turkish elegiac literature in the last century, the first translator of Khayyam's Rubaiyat from Persian into Turkish, and one of the poets who inspired the prominent Turkish poet Tevfik Fikret to compose poetry. Feyzi Efendi was also one of the prominent leaders and theorists of the Ottoman İttihad-i Islam Movement, which played a key role in the development of modern Turkish nationalism in Türkili and Iran. The works of Muallim Feyzi Efendi in Turkish are particularly significant in the realms of Turkish poetry, elegiac literature, and their influence on the formation of the standard and literary Turkish language in Türkili and Iran. These works also hold significant value in contemporary Turkish history, particularly in relation to the history and civil, cultural, and literary heritage of colony of the Turks from Türkili and Iran within Ottoman Empire – Türkiye, as well as the history of the Ottoman İttihad-i Islam Movement and its reflections among the Turks in Türkili and Iran.

Despite his multiple significances, the name of Muallim Feyzi is not mentioned in the books of Azerbaijani Figures and Celebrities, the books of Azerbaijani literature history and antologies, or in Azerbaijani historiography. Furthermore, none of his Turkish works have been published in Iran or the Republic of Azerbaijan so far. In this article, I have included two poems and a short prose piece in Turkish by Muallim Feyzi. The first poem was written by Muallim Feyzi to be inscribed on his tombstone, and the second poem was written in gratitude to the teachers and professors. The prose piece is the introduction part of the book "Abridged Principles of Persian" in Turkish by Muallim Feyzi Efendi.


Tuesday, August 21, 2018

رحيم رئيس نيا و فارس شووئنيزمی ساختا تاريخ ايدئولوژيسي‌نين رئکلامچيليغی

رحيم رئيس نيا جنابلارينا مکتوب:
رحيم رئيس نيا و فارس شووئنيزمی ساختا تاريخ ايدئولوژيسي‌نين رئکلامچيليغی
                 
 گونتای گنج‌الپ

نوت: رحیم رئیس‌نیا`نین تورک خالقی و آزه‌ربایجان`ین اؤزه‌للیکله ییرمینجی یوز ایل ایلک یاریسی تاریخی‌نین، ایرانچی‌لیق و فارس مرکزلی‌لیک دوغرولتوسوندا تحریف ائدیلمه و ساختالاشدیریلماسیندا بؤیوک قاتقی و پایی اولموشدور. آشاغیداکی ده‌یه‌رلی یازقا، رحیم رئیس‌نیا`نین بو چارپیق تاریخ آنلاییشنی و فارس سؤمورگه‌چی‌لیک-عیرقچیلیغی‌نین آچدیغی پنجره‌ده‌ن دونیایا باخیشینی ایرده‌له‌مه‌کده‌دیر. مئهران باهارلی
-----------------------------------------------

حؤرمتلی رحيم بَی رئيس نيا!  

گونتای گنجالپ 

سیزین «پانتورکیزم» حاققیندا اولان یازینیزی اوخودوم و چوخ تعجوبلندیم. سیزی اوزاقدان-اوزاغا هله 10-جو سینیفده اوخودوغوم زامان تانیییردیم. چونکو او زامان ترجومه ائتدیگینیز «بابک»  رومانینی اوخوموشدوم و بو کیتاب منیم ناراحات و چیلغین گنج روحومو دریندن تاثیرلندیرمیشدی. کیتابَی بیتیردیکدن سونرا سیزه میننتدارلیق دویغوسو اویانمیشدی ایچیمده. البتته کی، باشقا ترجومه لرینیزی ده اوخموشدوم. سونرا من اورتا مکتبَی بیتیردیکدن سونرا حیاتین دیگر قاتلارینا گیردیم طبعیی اولاراق و ائله اولدو کی، سیزینله ده یاخیندان موناسیبتیمیز اولدو، هم تبریزده، هم ده باکیدا. 16 یاشیمدا سیزه یارانان اؤزل احتیرام دویغوسو هئچ واخت ایچیمدن سیلینمه دی. سیز بیزیم میلتیمیزین سایقی دویدوغو اینسانلاردان بیریسینیز. بونا هئچ شوبهه م یوخدور. آنجاق من ده دایما 16 یاشیمدا قالاسی دئییلدیم. تلاطوملو حیاتیم باشلادی. یوردوموزدان ائدیلدیک و اؤلکه دن-اؤلکه یه موهاجیرت حیاتیم باشلادی. بیلیرسینیز شرق اؤلکه لرینی ایستیبداد ائله وورموش کی، دوشونمکله ایجتیماعی سیتاتوسدان محروم اولماق عئینی آنلام داشیماقدادیر. من ده بیر چوخلاری کیمی سونو بللی اولمایان بو موهاجیرت حیاتینا باشلادیم. آنجاق چوخ ایستردیم کی، اؤز یوردومدا اولوم، اورادا وئریملی اولما ایمکانلارینی سیناییم، اولمادی. سؤیله مک ایسته دیکلریم بو دئییلدیر. سیزین بیر مقاله نیزی اوخودوغومو سؤیله دیم. پانتورکیزمین اورتایا چیخیشی و گلیشمه سی ایله باغلی. بو مقاله نیز اوزرینده دورماق ایسته ییرم

.

تاريخ‌نگاری خوش‌خيم رئيس‌نيا

تاریخ‌نگاری خوش‌خیم رئیس‌نیا

 

مئهران باهارلی


١-در زیر بند کوتاهی تالیف رحیم رئیس‌نیا در باره‌ی محمدامین رسول‌زاده را آورده‌ام. در این پاراگراف رحیم رئیس‌نیا به همراه وارونه‌نویسی تاریخ، به ترور شخصیت محمدامین رسول‌زاده می‌پردازد. تورک‌های چپ ایرانی، آزربایجان‌گرایان پان‌ایرانیست و آزربایجان‌گرایان استالینیست با گشاده‌دستی و به طور گسترده همواره از شیوه‌ی ترور و تخریب و تخطئه‌ی شخصیت برای خاموش ساختن مخالفین سیاسی و دیگراندیشان مخصوصا معتقدین به هویت ملی تورک، و لجن مال کردن و حذف شخصیت‌های تاریخی تورک استفاده می‌کنند. (این نوشته‌ی رئیس نیا را هم از کتاب او در تقدیس یک تروریست «حیدرخان عموغلو» گرفته‌ام).

٢-رئیس‌نیا حرکت گام به گام و افزاینده‌ی رسول‌زاده از ایران‌گرایی به سوی شعور ملی تورک را «منجلاب شونیسم»، مجاهدت وی برای استقلال تورک‌های قفقاز از یوغ اسارت و استعمار روسی-ارمنی را «منجلاب خیانت»، و وفاداری رسول‌زاده به آرمان استقلال آزربایجان قفقاز از اشغال روسیه در حیات تبعید ناخواسته را «دربدری» و «تلاش‌های باطل پان‌تورکیستی» می‌نامد. وی هم‌چنین در نتیجه‌ی کینه‌ی تاریخی حاصل از «سندروم چالدیران» نیروهای عثمانلی که قفقاز را از اشغال روس‌ها و ارمنی‌ها آزاد ساختند را به عنوان «تورکان اشغال‌گر»، اما با شعف اشغال آزربایجان قفقاز توسط روس‌ها و ارمنی‌ها را «پیروزی ارتش سرخ و برچیده شدن مساواتیست‌ها» معرفی می‌کند: 


Monday, August 20, 2018

رسول‌زاده: از مظفّرالدین شاه در یادها خاطره‌های نیکو نقش بست و در ماتمش اشک‌های گرم ریخته شد.

رسول‌زاده محمدامین: 

از مظفّرالدین شاه در یادها خاطره‌های نیکو نقش بست و در ماتمش اشک‌های گرم ریخته شد. 

مظفّرالدین شاه حقّی‌نده خاطرله‌رده گوزه‌ل خاطره‌له‌ر نقش ائدیلدی، ماتمی‌نده سیجاق گؤزیاش‌لاری تؤکولدو


ترجمه‌ی فارسی متن:

سبیل الرشاد، عدد ٤٠-٢٢٢، ٢ محرم ١٣٣١، پنجشنبه ٢٩ تشرین ثانی ١٣٢٨، جلد ٢-٩ [١٢ آرالیق ١٩١٢]، صص ٢٥٥-٢٥٤