فهرست عمومیی مناطق زیست تورکان ایرانزمین
ژنرال دوکتور پناهیان، عدم پذیرش و رد کردن «ملت آزربایجان» و «زبان
آزربایجانی»، و قبول و دفاع از منطقهی ملی تورک «تورکایلی»
مئهران باهارلی
(بازنویسی
متن اصلی نوشته شده در ٢٠٠٢)
سؤزوموز
بنا
به عادت مالوف، برخی از همکشوریهای فارس و بوروکراتها، سیاسیون و قلم به دستان
ایشان از زبان فارسی به عنوان زبان «ملی» (به دو معنی «سراسری» و زبان «ملت ایران»)
و از دیگر زبانهای رایج در ایران فلهوار با صفت «محلی» و «قومی» یاد میکنند. و
این در حالی است که در هیچ کدام از کشورهای منطقه مشابه همچو ادعای آبسوردی مطرح
نهمیشود. به عنوان نمونه در عراق و یا افغانستان نه دولت این کشور و نه مقاماتشان
هرگز ادعا نهکردهاند که به ترتیب زبان عربی و یا پشتون زبانهای ملی در سراسر
کشور و یا زبان ملی تمام ملل ساکن در آنها هستند. این که آیا دولتمردان و قانوننویسان
منسوب به قوم فارس اساسا حق نمایاندن زبان قومی و محلی خود فارسی و یا تعیین هر
زبان دیگری را به عنوان زبان ملی (و نه رابط) ملتهای ساکن در ایران دارا میباشند
یا نه، موضوعی است که دیر یا زود میبایست در گستردهترین سطح در کشور بحث و حل شود.
اما
من امروز نه به این موضوع، بلکه به ادعای «محلی» یعنی محدود به منطقهای کوچک بودن
زبان تورکی در ایران میپردازم و
بدون اطالهی کلام، بخشی مربوط از کتاب «فرهنگ جوغرافیائی ملی تورکان ایرانزمین»
(چهار جلد، به همراه یک جلد حاوی نقشه. ژنرال دوکتور محمود پناهیان. سال ١٣٥١) را
عینا در زیر نقل میکنم. دادههای کتاب «فرهنگ جوغرافیائی ملی تورکان ایرانزمین» بر
اساس «فرهنگ جوغرافیایی ایران» (ده جلد، از انتشارات دایرهی جوغرافیائی
ستاد ارتش ایران، تهران، ١٣٢٨- ١٣٣١) تدوین شده، و از نخستین و معدود بررسیهای
موثق موجود در بارهی پراکندهگی تورکهای ساکن در ایران و دقیقترین تخمینها در
بارهی شمار آنها است.
همانگونه
از مطالعهی دادههای این اثر بدست میآید زبان تورکی، به جز بخشی از جنوب شرق
کشور در مجاورت کشور همسایهی پاکستان، در تمام سطح ایران به صورت متراکم ویا
پراکنده و به طور تاریخی و طبیعی گسترده شده و حضور دارد. بنابراین زبان تورکی در
ایران یک و به واقع تنها «زبان سراسری» این کشور است.
محلی
نامیدن تورکی، یعنی تنها زبان سراسری در ایران، اگر که ناشی از بیاطلاعی از جوغرافیای
انسانی ملتهای ساکن در ایران نهباشد، نشانگر تمایلات قومیتگرایانهی افراطی
قوم مسلط فارس بر دولت و کشور ایران است. انعکاس این ادعای نادرست در قوانین کشور
مانند قانون اساسی - که بر خلاف واقعیتهای فعلی و مصالح آتی کشور و دلبخواهانه
زبان فارسی را «ملی» و دیگر زبانها و از جمله زبان سراسری تورکی را «محلی» شمرده
ویا «تعریف» کرده است - خطایی فاحش و مسئلهساز برای کشور و مردم آن است که هر چه
زودتر میبایست اصلاح شود.
.jpg)
.jpg)
.png)
