Saturday, August 15, 2020

مادّه‌ی تاریخ فارسی برای شهادت انور پاشا، و انور پاشانین شهادتی


مادّه‌ی تاریخ فارسی برای شهادت انور پاشا، و  انور پاشانین شهادتی

مئهران باهارلی

خلاصه

انور پاشا ملقب به «قهرمان حریت»، فرمانده‌ی عالی‌رتبه‌ی نظامی و از رهبران امپراتوری عوثمان‌لی در جنگ‌های بالکان و جنگ جهانی اول است. او موسس اوردوی اسلام قفقاز بود که به همراه دیگر اوردوهای عوثمان‌لی باکو و جمهوری آزربایجان فعلی را آزاد نمود. انور پاشا بعدها به تورکستان رفت و به نبرد بر علیه روسیه‌ی کومونیست، بولشویک‌ها و ارتش سرخ اشغال‌گر، به منظور آزادسازی و کسب استقلال تورکستان پرداخت. انور پاشا به سبب مجاهدت برای آزادسازی ملل تورک و مسلمان در تورکستان قدیم، خاورمیانه، قفقاز و بالکان، از یوغ دولت‌های اشغال‌گر و استعمارگر بریتانیا، روسیه و فرانسه و متحدانشان، برای بسیاری از آن ملل، شخصیتی محبوب و یک قهرمان ملی شمرده می‌شود. انور پاشا، مانند علی احسان پاشا، خلیل پاشا، عمر ناجی و ...، به سبب طراحی و فرماندهی عملیات آزادسازی غرب ایران  و تورک‌ایلی، برای ملت تورک ساکن در ایران نیز یک قهرمان ملی است. در چهارم آوگوست سال ١٩٢٢ در روز عید قربان، یک بریگارد سواره‌ی ارتش سرخ به فرماندهی افسر ارمنی «یاکوف آرکادییویچ ملکوموف» (هاکوپ ملکومیان) در محلی واقع در جمهوری تاجیکستان امروزی، به انور پاشا و گروه ٣٠ نفره‌ی او حمله کرد. ٢٥ تن از افراد انور پاشا پس از نبردی دلاورانه و حماسی، کشته شدند. خود انور پاشا هم در اثر اصابت تصادفی گلوله‌های میترالیوز به قتل رسید. محل قرارگاه انور پاشا، توسط چئکیست ارمنی «گئورگی سرگییویچ آقابکوف» (گئوورک آروت‌یونوف) ردیابی و مشخص شده بود. پس از قتل انور پاشا به دست ارمنیان و ارتش سرخ، ماده‌‌های تاریخ و سوگواره‌های متعددی در ستایش او سروده شد. در این نوشته، یک ماده‌ی تاریخ سروده شده به زبان فارسی در شهادت انور پاشا را همراه با مقاله‌ی تورکی «انور پاشانین شهادتی» که ماده‌ی تاریخ مذکور در آن آمده است را تقدیم کرده‌ام. این مقاله‌ در سال ۱٩۳۱ در نشریه‌ی تورک «امل» که توسط تاتارهای کریمه در دوبروجای رومانیا منتشر می‌شد و برای آزادسازی شبه جزیره‌ی کریمه از اشغال روسیه‌ی بولشویک - کومونیست مجادله می‌کرد منتشر شده است.

Özet

"Hürriyet Kahramanı" olarak bilinen Enver Paşa; Balkan Savaşları ve Birinci Dünya Savaşı sırasında önemli bir rol oynayan Osmanlı askeri komutanı ve devlet adamıydı. Kafkasya'da, diğer Osmanlı birlikleriyle birlikte Bakü'yü ve günümüz Azerbaycan Cumhuriyeti topraklarını kurtaran İslam Ordusu'nu kurmuş olan Enver Paşa, savaşın ardından Türkistan'a giderek, bölgeyi kurtarmak ve bağımsızlığını sağlamak amacıyla Komünist Rusya'ya, Bolşeviklere ve işgalci Kızıl Ordu'ya karşı mücadele etti. Enver Paşa; Britanya, Rusya, Fransa ve müttefikleri gibi işgalci ve sömürgeci güçlerin egemenliğinden kurtulmalarını sağlama yönündeki çabaları nedeniyle, eski Türkistan, Orta Doğu, Kafkasya ve Balkanlar genelindeki pek çok Türk ve Müslüman ulus tarafından sevilen bir şahsiyet ve bir ulusal kahraman olarak görülmektedir. Ali İhsan Paşa, Halil Paşa, Ömer Naci ve diğer Osmanlı komutanları gibi Enver Paşa da, batı İran ve Türkili'yi özgürleştiren askeri harekatları planlayıp yönetmesi dolayısıyla İran ve Türkili Türkleri nezdinde bir ulusal kahraman olarak kabul edilmektedir. 4 Ağustos 1922'de, Kurban Bayramı sırasında, Ermeni subay Yakov Arkadyeviç Melkumov (Hakop Melkumyan) komutasındaki bir Kızıl Ordu süvari tugayı, günümüzde Tacikistan sınırları içinde kalan bir mevkide Enver Paşa ve yanındaki otuz kişilik gruba saldırdı. Kahramanca ve şiddetli geçen bir çatışmanın ardından Enver Paşa'nın adamlarından yirmi beşi hayatını kaybetti. Enver Paşa'nın kendisi ise kazara açılan bir makineli tüfek ateşi sonucu öldü. Paşa'nın kamp yeri, Ermeni Çeka mensubu (Çekist) Georgi Sergeyeviç Agabekov (Gevork Harutyunov) tarafından tespit edilip belirlenmişti. Enver Paşa'nın Kızıl Ordu tarafından öldürülmesinin ardından, onun anısına çok sayıda kronogram ve ağıt bestelendi. Bu yazıda, Enver Paşa'nın şehadetini anlatan bir Farsça kronogramı ve kronogramın yer aldığı Türkçe "Enver Paşa'nın Şehadeti" makalesini sunuyorum. Bu makale, Kırım Yarımadası'nın Bolşevik-Komünist Rus işgalinden kurtarılması için mücadele eden Romanya'nın Dobruca bölgesindeki Kırım Tatarları tarafından yayınlanan Emel adlı Türkçe dergide 1931 yılında yayımlanmıştır.

Abstract

Enver Paşa, known as the "Hero of Liberty," was an Ottoman military commander and statesman who played a leading role during the Balkan Wars and First World War. He founded the Army of Islam in the Caucasus, which, together with other Ottoman forces, liberated Baku and the territory of the present-day Republic of Azerbaijan. Following the war, Enver Paşa traveled to Turkestan, where he fought against Communist Russia, the Bolsheviks, and the occupying Red Army in an effort to liberate the region and secure its independence. Enver Paşa is regarded as a beloved figure and a national hero by many Turkic and Muslim nations across historic Turkestan, the Middle East, the Caucasus, and the Balkans for his efforts to liberate them from the rule of occupying and colonial powers such as Britain, Russia, France, and their allies. Like Ali İhsan Paşa, Halil Paşa, Ömer Naci, and other Ottoman commanders, he is also regarded a national hero by the Turkish people of Iran for planning and commanding the military operations that liberated western Iran and Türkili. On August 4, 1922 during Kurban Bayramı (Eid al-Adha), a Red Army cavalry brigade commanded by the Armenian officer Yakov Arkadyevich Melkumov (Hakop Melkumian) attacked Enver Paşa and his group of thirty men at a location within present-day Tajikistan. After a heroic and fierce battle, twenty-five of Enver Paşa's men were killed. Enver Paşa himself was killed by accidental machine-gun fire. His encampment had been located and identified by the Armenian Chekist Georgy Sergeyevich Agabekov (Gevork Harutyunov). Following the killing of Enver Paşa by the Red Army, numerous chronograms and elegies were composed in his honor. In this article, I present a Persian chronogram commemorating Enver Paşa’s martyrdom, together with the Turkish article "Enver Paşa’nın Şehadeti" (The Martyrdom of Enver Paşa), in which the chronogram appears. This article was published in 1931 in the Turkish periodical Emel, a publication issued by Crimean Tatars in Dobruja, Romania, which campaigned for the liberation of the Crimean Peninsula from Bolshevik-Communist Russian occupation.

Friday, August 14, 2020

بیز بیرگه بولساق، دوغو تورکیستان‌لی گروپ شهریزاده‌ده‌ن


بیز بیرگه بولساق، دوغو تورکیستان‌لی گروپ شهریزاده‌ده‌ن 

مئهران باهارلی



آنیمساتما: تورک خالقی‌نین بوی‌تؤره‌تیمی‌نده (ائتنوگئنئزی‌نده)، دوغو (تورکیستان) تورک‌له‌ری‌نین به‌لیرله‌ییجی اوینامی (رولو) واردیر. بوگونکو ایران توپراق‌لاری‌نی دوغودان گیره‌ن ایلک تورکیک بوی‌لار و قوردوق‌لاری دولت‌له‌ر، دوغو و یا اه‌سکی تورکیستان‌دان ایدی‌له‌ر (ایران‌ین قوزئی باتی‌سی‌ندان بو اولکه‌یه گیره‌ن هون و خه‌زه‌ر کیمی اه‌سکی تورک‌له‌ر ایسه، آوراسیا – آوروپانین اه‌سکی تورک‌له‌ری‌نده‌ن‌دی).

داها سونراکی آلتاییک – تورکیک – مونقولیک دولت‌له‌ر دؤنه‌می‌نده ده (بنی ساج، سالاریان (کنگریان)، سیمجوریان، سبکری (سُبْکَری)، قاراتگینی، «ایلک خانیان» (قاراخانیه)، قوت‌لوق‌خان‌لی (قراختائی)، موغول‌های کبیر، ایل‌خان‌لی - هولاکویی، جالاییرلی - ایلکا نویان، آل چوپان - سولدوس، آل اینجو، تیموری (گورکانی)، و ....) بو اولکه‌یه اؤزه‌ل‌لیک‌له تورک‌ایلی‌یه دوغو تورک‌له‌ری‌نده‌ن اولان سایی‌سیزجا بوی و ایل گه‌لیپ یئرله‌شدی.

دوغو تورک‌جه‌سی (اه‌سکی اویغورجا  و یا چاغاتای‌جانین ایلکین ائوره‌سی)، بوگون‌کو ایران توپراق‌لاری و تورک‌ایلی ده یازیلان ایلک تورک‌جه به‌لگه و یاپیت‌لارین دیلی ایدی. چاغاتای‌جا ١٩ یوزایلین اورتالاری‌نا ده‌ک ایران‌داکی تورک-موغول اه‌رکله‌ت‌له‌ری‌نین (دولت‌له‌رین) - ایلخان‌لی، جالاییرلی، قاراقویون‌لو، آغ قویون‌لو، قیزیل‌باش، آفشار و قاجار باش‌دا اولماق اوزه‌ره - توغرالی (رسمی) دیل‌له‌ری‌نده‌ن بیری اولموش‌دور. گونوموزده ایران و تورک‌ایلی‌نده دوغو تورک‌له‌ری ایله باغلانتی‌لی سایی‌سیز یئرآدی (توپونومیم) واردیر.

چاغ‌داش تورک‌جه‌نین (باتی اوغوزجانین) دوغو لهجه‌له‌ری‌نین (عوثمان‌لی – بالکان لهجه‌له‌ری‌نه قارشی‌لیق «تورکمان» آدلاندیریلان بیزیم لهجه‌میزین) اورتایا چیخیشی‌نین ته‌مه‌ل نه‌ده‌نی و به‌لیرله‌ییجی اؤزه‌ل‌لییی، بو تورکمان لهجه گروپوندا وار اولان سایی‌سیز دوغو تورک‌جه‌سی– چاغاتای‌جا و اونون آراجی‌لیغی ایله موغول‌جا کلیمه‌دیر.

آراشدیرماجی‌لار اوچون ایران و تورک‌ایلی‌نده تورک دیلی، گؤرک‌سؤزو (ادبیاتی) و اؤته‌یی‌نی (تاریخی‌نی) اؤیره‌نمه و آراشدیرما، دوغو تورک‌جه‌سی و یا چاغاتای‌جا دیلی و گؤرک‌سؤزونو بیلمه‌ده‌ن اولاناق‌سیزدیر.

Anımsatma: Türk halkının boytöretiminde (étnogénézinde) Doğu veya Eski Türkistan Türkleri’nin belirleyici oynamı (rolu) olmuştur. Bugünkü İran topraklarına giren ilk Türkik boylar ve kurdukları devletler, Doğu veya Eski Türkistan’dan idiler. İranın kuzeybatısından bu ülkeye giren Hun ve Hazar gibi eski Türkler ise, Avrasya-Avrupanın eski Türklerindendi).

Daha sonraki Altayik, Türkik ve Mongolik devletler döneminde de bu ülkeye özellikle Türkiline Doğu Türklerinden olan sayısızca boy ve il gelip yerleşti. (Beni Sac, Salariyan- Kengeriyan, Simcuriyan, Sübkeri, Karatiginler, İlikhanlılar – Karahanlılar; Kutlukhanlılar - Karahıtay, Büyük Moğol, İlhanlı - Hulakuiler, Calayırlılar - İlka Noyan, Çopanlılar - Suldus, İncuiler, Timurlular - Kürekengli,…).

Doğu Türkçesi veya Çağatayca’nın ilkin evresi, bugünkü İran toprakları ve Türkili’de yazılan ilk Türkçe belge ve yapıtların dili idi. Çağatayca 19. yüzyılın ortalarına dek – İlhanlı, Calayırlı, Karakoyunlu, Akkoyunlu, Kızılbaş, Afşar ve Kacar başta olmak üzere - İrandakı Türk-Moğol erkletlerin (devletlerin) tuğralı (resmi) dillerinden biri olmuştur. Günümüzde İran ve Türkili’de Doğu Türkleri ile bağlantılı sayısız yeradı (toponim) vardır. 

Çağdaş Türkçe’nin (Batı Oğuzca’nın) Doğu lehçelerinin (Osmanlı-Balkan lehçelerine karşılık “Türkman” adlandırılan bizim lehcemizin) ortaya çıkışının temel nedeni ve belirleyici özelliyi, bu Türkman lehçe toparında var olan sayısız Doğu Türkçesi - Çağatayca ve onun aracılığıyla Moğolca kelimelerdir.  

Araştırmacılar için İran ve Türkili’de Türk dili, görksözü (edebiyatı) ve öteyini (târihini) öyrenme ve araştırma, Doğu Türkçesi veya Çağatayca dili ve görksözünü bilmeden olanaksızdır.

یادآوری: تورک‌های شرقی و یا تورکستان قدیم، در تشکل قومی-ملی (اتنوگنز) ملت تورک نقش تعیین کننده‌ای داشته‌اند. نخستین دولت‌ها و طوائف تورک که در دوران باستان و قدیم از قبیل گؤک‌تورک‌ها، غزنویان، خوارزمشاهیان، .... از شرق به اراضی ایران امروزی وارد شده‌اند، تورک‌های شرقی و از تورکستان قدیم بودند (نخستین تورک‌ها از شمال غرب که به ایران وارد شدند، مانند هون‌ها و خزرها و ... از تورکان باستان شمال و غرب، یعنی تورک‌های آوراسیا – اوروپا بودند).

بعدها در دوره‌ی حاکمیت دولت‌های آلتاییک – تورکیک – مونقولیک هم (بنی ساج، سالاریان (کنگریان)، سیمجوریان، سبکری (سُبْکَری)، قاراتگینی، «ایلک خانیان» (قاراخانیه)، قوت‌لوق‌خان‌لی (قراختائی)، موغول‌های کبیر، ایل‌خان‌لی - هولاکویی، جالاییرلی - ایلکا نویان، آل چوپان - سولدوس، آل اینجو، تیموری (گورکانی)، و ....) گروهای متعدد از تورک‌های شرقی در ایران امروزی مخصوصا تورک‌ایلی اسکان یافتند.

تورکی شرقی، مشخصا اویغوری قدیم و یا مرحله‌ی نخستین تورکی جغتایی، زبان اولین اسناد و آثار نوشته شده به تورکی در اراضی امروز ایران و تورک‌ایلی است. هم‌چنین تورکی جغتایی تا اواسط قرن نوزده میلادی، یکی از زبان‌های رسمی دولت‌های تورک - موغول حاکم بر ایران - و در راس آن‌ها دولتهای موغول ایلخان‌لی، جالاییرلی، و دولت‌های تورکمان قاراقویون‌لو، آغ‌قویون‌لو، قیزیل‌باش، افشار، قاجار - بود. امروز در ایران و تورک‌ایلی، توپونیم‌های جوغرافی بی‌شماری در ارتباط با تورکان شرقی موجود است.

اساسا علت اصلی ظهور و خاصیت تعیین کننده‌ی لهجه های شرقی زبان تورکی معاصر (اوغوز غربی) ما که (در مقایسه با لهجه‌های عوثمان‌لی – بالکان)، مجموعا «تورکمان» نامیده می‌شوند، وجود کلمات بی شمار تورکی جغتایی-شرقی و از آن طریق موغولی در این گروه لهجه‌ها است.

برای محققین، آموختن و تحقیق در باره‌ی زبان، ادبیات و تاریخ تورک در ایران و تورک‌ایلی، بدون دانستن زبان و ادبیات تورکی شرقی و یا جغتایی غیر ممکن است. 

بیز بیرگه بولساق[1] (بیزیم تورک‌جه‌میزه چؤنده‌ری)

شه‌هریزاده گوروهو

 

آسمان‌داکی یولدوزلار ایچی‌ده‌ن

جانیم، ایزله‌پ سه‌نی تاپا مه‌ن

بیز بیرگه بولساق، قلبیمین تاری‌ده‌ن

سه‌ن‌گه جانیم، جای تاپا مه‌ن


سه‌ن بیله‌ن بولسام دایم

بخت‌لی ائده‌ردیم دایم

بخت همراه بولاردی بیزله‌رگه

سه‌ن بیله‌ن بولسام دایم

بخت‌لی ائده‌ردیم جانیم

بخت همراه بولاردی بیزله‌رگه


بیز بیرگه بولساق دایم

بیز بیرگه بولساق دایم

سه‌نی بخت‌لی ائده‌ر مه‌ن جانیم

بیز بیرگه بولساق دایم

بیز بیرگه بولساق دایم

بخت همراه‌دیر بیزله‌رگه جانیم


ایزله‌ی مه‌ن سه‌نی قا‌یئرده بولسان هم

بیر عؤمر یانینق‌دا بولار مه‌ن

ایندی سه‌ن گه‌لسه‌نگ مه‌نینگ یانیم‌قا

جانیم، سه‌نی جوده سئوه مه‌ن


سه‌ن بیله‌ن بولسام دایم

بخت‌لی ائده‌ردیم دایم

بخت همراه بولاردی بیزله‌رگه

سه‌ن بیله‌ن بولسام دایم

بخت‌لی ائده‌ردیم جانیم

بخت همراه بولاردی بیزله‌رگه


بیز بیرگه بولساق دایم

بیز بیرگه بولساق دایم

سه‌نی بخت‌لی ائده‌ر مه‌ن جانیم

بیز بیرگه بولساق دایم

بیز بیرگه بولساق دایم

بخت همراه‌دیر بیزله‌رگه جانیم 


BĖZ BĖRGE BOLSEK [Biz birge bolsaq] - Uzbekçe (Türk Fonétik Alfabésinde)

[Ė: İ ve É arasında bir sestir]

Shahrizoda Guruhi (Şehrizade, Uzbek Cyrillic: Шаҳризода; Uyghur script: شهريزاده)

Asmandegi yulduzler içiden

Canim, izleb sėni tapemen.

Bėz bėrge bolsek, qelbimniñ tariden

Sėnge canim, cay tapemen.

 

Sėn bilen bolsem daim,

Bextli ėterdim daim,

Bext hemrah bolerdi bėzlerge.

Sėn bilen bolsem daim,

Bextli ėterdim, canim,

Bext hemrah bolerdi bėzlerge.

 

Bėz bėrge bolsek daim,

Bėz bėrge bolsek daim,

Sėni bextli ėtermen, canim.

Bėz bėrge bolsek daim,

Bėz bėrge bolsek daim,

Bext hemrahdir bėzlerge, canim.

 

İzleymen sėni qeyėrde bolseñ hem,

Bėr omr yaniñde bolermen.

Ėndi sėn kėlseñ, mėniñ yanimge

Canim, sėni cude sėvemen.

 

Sėn bilen bolsem daim,

Bextli ėterdim daim,

Bext hemrah bolerdi bėzlerge.

Sėn bilen bolsem daim,

Bextli ėterdim, canim,

Bext hemrah bolerdi bėzlerge.

 

Bėz bėrge bolsek daim,

Bėz bėrge bolsek daim,

Sėni bextli ėtermen, canim.

Bėz bėrge bolsek daim,

Bėz bėrge bolsek daim,

Bext hemrahdir bėzlerge, canim. (x2)


سؤزلوک

آنێمساتماAnımsatma : یادآوری، تذکر

اه‌رکله‌تErklet : دولت

اؤته‌کÖtek : تاریخ

اوْلاناق‌سێزOlanaqsız : غیر ممکن

اوْینامOynam : رول
بوْی‌تؤره‌تیم
Boytöretim : اتنوگنز

ایزله‌مه‌کİzlemek : تعقیب ائتمه‌ک، دالی‌نا دوشمه‌ک، آرخاسی‌ندان گئتمه‌ک

ایزله‌ی مه‌نİzleymen : ایزله‌ره‌م

ایلکینİlkin : نخستین

ایندیİndi : شیمدی، اکنون، الآن

ائورهÉvre : مرحله

باغ‌لانتێ‌لێBağıantılı : مربوط

بخت‌لیBextli : موت‌لو، قوت‌لو، مسعود، خوشبخت

به‌لیرله‌ییجیBelirleyici : تعیین کننده

بوْلماقBolmaq : اولماق

بیرگهBirge : بیرلیک‌ده

بیله‌نBilen : بیله، ایله؛ ایله‌ن، با هم

تاپماقTapmaq : بۇلماق، پیدا کردن

تار- توْرTor : اوتاغین یوخاری باشی، ائوین اه‌ن یاخشی و گؤزه‌ل یئری

تۇغرالێTuğralı : رسمی

جۇدا-جۆدهCüde : اولدوقجا چوخ؛ شدّت‌لی، وورقولو، دوام‌لی، به‌ر‌ک و آشیری بیچیم‌ده

سایێ‌سێزSayısız : بی شمار

قایئردهQayérde : هایئرده، هارادا، نه‌ره‌ده

کیلسه‌نگKilseñ : گه‌لسه‌ن

گؤرک‌سؤزGörksöz : ادبیات

مه‌نینگMeniñ : مه‌نیم

یاپێتYapıt : اثر

یئرآدYérad : توپونیم

Monday, August 10, 2020

زبان‌مان تورکی در همدان در خطر است. «زنان و دختران» زبان مادری‌مان را تهدید می‌کنند!!!


زبان‌مان تورکی در همدان در خطر است

مطلب زیر دل‌نوشته‌ی جمعی از فرهنگ‌دوستان علاقه‌مند به زبان مادری شهرستان [رزن، همدان، تورک‌ایلی] می‌باشد. شاید تلنگری باشد تا از این خواب عمیق بیدار شویم. از تندی کلام معذوریم.

«زنان و دختران» زبان مادری‌مان را تهدید می‌کنند!!!

جوغرافیای مناطق تورک‌نشین آن ‌قدر بزرگ است که به راحتی نتوان حدود و ثغورش را مشخص کرد.! این محدوده‌ی جوغرافیایی از کجا تا کجا بود و حالا از کجا تا کجاست؟ حال اگر بگوییم کاری به کار جوغرافیا و وسعت آن نداریم شاید بهتر باشد. اما این جمعیت و جوغرافیا چه فرهنگ و خرده‌فرهنگی را خود جای داده و آیا هرکدام توانسته دیگری را تحمل کند؟ برای مثال ما چقدر از کیستی و هویت خویش در این جوغرافیای زبانی آگاهیم و یا درصدد روشن‌گری آن برای خود و اطرافیان هستیم!!؟ و یا از وجود اقوام همسایه و کیستی آنان در آن باخبریم!!؟

آیا در شبکه‌ی استانی استانی که بیش از شصت درصد آن را تورک‌ها تشکیل می‌دهند، برنامه‌های پویا و درخور زبان و فرهنگ آن‌ها پخش می‌شود!!!؟ دریغ از یک دقیقه پخش تلویزیونی در سال!!! آیا اقلیت فارس حاکم در مرکز استان وجود اکثریت تورک‌ها را در استان تحمل می‌کند!!؟ یا به کل منکر وجود چنین جمعیتی غالب است!!!؟؟؟ جواب منصفانه‌ای که هر وجدان بیداری به آن می‌دهد، قطعا «نه» است.

Saturday, August 8, 2020

بی اختیاری ادراری استاد شفیعی کدکنی، پارسی‌گرایی شاش‌زا و پیشاب‌فشانی او


بی اختیاری ادراری استاد شفیعی کدکنی، پارسی‌گرایی شاش‌زا و پیشاب‌فشانی او

مئهران باهارلی

شفیعی کدکنی، استاد نامی ادبیات فارسی در خرداد ٩٧ در کلاس درس خود در دانشگاه تهران، ادعا کرد که «سخن گفتن از حق زبان‌های دیگر به جز فارسی، توطئه‌ی خارجی به خصوص انگلیسی‌هاست». وی سپس در اشاره به زبان‌های غیر فارسی ایران گفت که «شاشیدم به این فرهنگ ...».

بازی‌ها دو نوعند. یکی آن بازی‌هایی که قواعد آن را شما تعیین کرده‌اید. دیگری بازی‌هایی با قواعد قبلا معین شده از سوی دیگران که شما به هر دلیلی وارد آن می‌شوید و یا متوجه می‌شوید که ناخواسته داخل در آن هستید. در این نوع دوم، بعد از وارد شدن به بازی، گلایه از قواعد و رعایت نکردن آن صرفا به باخت و حذف شما می‌انجامد. تنها راه خروج از این بازی، شکست دادن حریف و برد در آن است.

در ایران ما تورک‌ها مدت‌هاست (مشخصا از دوره‌ی حرکت مشروطیت ایران به این سو) که دیگر قواعد بازی را تعیین نمی‌کنیم. بازی‌ای در جریان است. ما را هم به اجبار داخل کرده‌اند و یا بازی داده‌اند. امثال استاد شفیعی کدکنی هم، به سبب پارسی‌گرایی شاش‌زا و با رعایت دقیق قوانین آن بازی، مدام به زبان‌ها و هویت و هیکل و هستی ملل غیر فارس می‌شاشند. برای ما فعلا امکان تَرک کردن بازی و یا تغییر دادن قواعد آن نیست. تنها راه باقی‌مانده، رعایت قواعد استاد شفیعی کدکنی‌ها و مقابله به مثل، حرفیا به حرف، حتی با پیشابی به مراتب حجیم‌تر و پرفشارتر است. زیرا شق دیگر، غرق شدن در ادرار استادان فارسی مبتلا به «بیماری بی اختیاری ادراری»، ناتوان شده از «تعفن» مسبب و رنجور از «سوزش» حاصل آن (١) است ...
  
١-«بی‌اختیاری ادراری» (Urinary Incontinence) یک بیماری است که به دنبال از دست رفتن قدرت کونترولی مثانه ظاهر می‌شود. این بیماری ممکن است به علت «عفونت» مجاری ادرار و همراه با احساس «سوزش» باشد. 



Friday, August 7, 2020

دوکتور رضا نور: فعالیت بر علیه مشروطیت در ایران، وظیفه‌ی هر تورک بوده و است

دوکتور رضا نور:

فعالیت بر علیه مشروطیت در ایران، وظیفه‌ی هر تورک بوده و است

مئهران باهارلی

DOKTOR RIZA NUR:

İRAN DEVLETİ TÜRKLERİ FARSLAŞTIRMAKTA, TÜRKÇE’Yİ TÜRKLERE UNUTTURMAKTA, TÜRKLER ALEYHİNE ZEHİR SAÇMAKTADIR.

Îrân’da Meşrûtiyet, Türk unsuru aleyhine olmuştur. Türk olan hânedan [Kacar] tepelendi. Türkçe saraydan, ordudan kovuluyor. Hatta Türklerin ağızlarından bile alınıp mahv ediliyor. Türk’ün mektepleri kapanıyor. Bir Türk’ün bunları görerek “Îrân’da her Türk’ün Meşrûtiyet aleyhine çalışması vazîfe idi ve vazîfedir” 

Özet

Bugünkü Îrân, 1500’li yıllara dek Türkik - Mongol dünyasının merkezinde yerleşirdi, nüfusunun çoğunluğu Türk olup ve Türkler tarafından yönetilirdi. Bu dönemde Heterodoks İslam’dan olan bugünkü adıyla “Türk Aleviliyi” ve başka Türk İslamı akımları, Anadolu ve Türkili’de [Îrân’ın Kuzeybatısı, Batısı ve merkezindeki Türklerle meskun bölgelerin toplamı] İranik ve Arap inanç sistemlerini Türkleştirme görevini görmekteydiler.

Bu durum Van Ahtamar Adasında Ermeni Kilisesince yetiştirilen ve kısa sürede Haçlı Sömürgeci Avrupa devletlerinin tam desteyini kazanan Birinci Şah İsmail’in ortaya çıkışı ve onun Fars milli dîni olan İmâmî Şiîliyi resmî devlet dîni îlan etmesiyle deyişti. Böylece Kızılbaş siyâsî akımı, Kızılbaş Devleti ve Safevizm Doktrini, Haçlı Sömürgeci Avrupa devletleri ile Ermeni kilisesinin müttefiki, Osmanlı, Türkman ve İslam dünyasının düşmanı olarak ortaya çıktı. Bu devletin eliyle Anadolu Türkmanlarının önemli kısmı Kızılbaş siyâsî akımına celp edilerek Îrân’a çekildi ve burada hepsi Şiîleştirildi, büyük bölümü Farslaştırıldı.

Daha sonra Kızılbaş Devleti yıkılınca yerine kurulan Türkman Afşar ve Kacar devletleri Safevizm’i yok etmeye ve yeniden Osmanlı ile dostça ve müttefik ilişkiler kurmaya çalıştılar. Bundan dolayı Hırıstıyan ve sömürgeci Emperiyalist Avrupa devletleri Kacar devletini yıkmayı amaç edindi. Bu doğrultuda çeşitli projeler uygulanmaya kondu. Bunların en önemlisi Îrân Meşrutiyet Hareketi idi. Fars milliyetçiliyi ve Türk düşmanlığı üzerine kurulan bu hareket, Türkçenin de fakto resmî statüsünü kaldırdı, Türkçe eyitim sistemini yasakladı, Îrân’da Türk varlığını inkar ve sistematik biçimde yok etmeye başladı, en son da Türk Kacar devletini yıkarak Îrân üzerindeki bin yüz yıllık Türk hakimiyetine son verdi.

Bu dönemde başta Ruşeni Barkın, Süleyman Nazif ve Rıza Nur olmak üzere Osmanlı aydın ve siyâsîlerinden çok sayıda şahsiyet, durumun vehâmetini kavrayak herkesi uyarmaya çalıştılar. Onlar Meşrutiyet Haraketi sonucu ortaya çıkan Îrân modern devletinin sâdece İran’daki Türkleri yok etmekle kalmayıp, Türk Dünyasının batısı ve doğusu arasında ebedi ve aşılmaz bir düşman seddi ve duvarı yapacağını, ve Türkiye’ye karşı Haçlı ve sömürgeci Emperiyalist Avrupa müttefiki olan yaşamsal bir tehdit oluşturacağını tekrar tekrar anlattılar. 

Gâzî Mustafa Kemal Paşa da bir Osmanlı subayı olarak ilk başta bu düşüncede idi. Bundan dolayı Ahmet Şah Kacar’a Rıza Şah’a karşı askeri destek verme önerisinde bulundu. Ancak daha sonra U dönüşü yaparak bu konuda İngiliz siyasetlerine, ve Îrân’da Türk dilsel ve etnik soykırımı siyasetini başlatan Pehlevi rejimi’ne destek verdi. Bu jeostratejik siyaset değişimi; İran’da yaşayan Türk milletine, Türkiye’ye ve daha geniş çapta Türkik ve İslam dünyalarına, günümüze dek süregelen kalıcı zararlar vermiş ve sürekli tehditler oluşturmuştur..... Aşağıda Doktor Rıza Nur’un bu konuda yazdıklarından alıntılar sunulmuştur.

Abstract

Until the 1500s, present-day Iran was the very center of the Turkic-Mongolic world. The majority of its population was Turkic, and it was ruled by Turkic peoples. During this time, forms of Heterodox Islam, particularly what is now referred to as "Turkish Alevism," as well as other Turkish Islamic movements, served as transformer Turkifying the Iranic and Arabic belief systems that were common in Anatolia and Türkili (term used for the totality of the regions in northwestern, western, and central Iran inhabited by Turkish people).

This situation changed with the emergence of Shah Ismail I, who was groomed by the Armenian Church on Akhtamar Island in Van and quickly secured the full support of the Crusader-colonialist European states, and with his declaration of Imami Shiism, the Persian national religion, as the official state religion. Thus, the Kızılbaş political movement, the Kızılbaş State, and the doctrine of Safavism emerged as allies of the Crusader-colonialist European states and the Armenian Church, and as adversaries of the Ottomans, Turkmans, Turkic, and Islamic worlds. Through the agency of this state, a significant portion of the Anatolian Turkmans were drawn into the Kızılbaş political movement and enticed to Iran, where all of them were converted to Shiism, and the majority of them were subsequently Persianized.

Following the collapse of the Kızılbaş State, the successor Turkman Afshar and Qajar states sought to eradicate Safavism and to restore friendly and allied relations with the Ottomans. As a result, Christian and colonial-imperialist European powers made it their goal to dismantle the Qajar State. To achieve this goal, several projects were initiated. The most significant of these, was the Iranian Constitutional Movement. Built on Persian nationalism and Turkophobia, this movement eliminated the official de facto status of the Turkish language, prohibited Turkish-medium education, launched a deliberate and systematic effort to suppress and eradicate the Turkish existence in Iran, and eventually, by overthrowing the Turkish Qajar State, put an end to eleven centuries of Turkish rule over Iran.

During this period, several figures among Ottoman intellectuals and politicians, most notably Ruşeni Barkın, Süleyman Nazif, and Rıza Nur, understood the seriousness of the situation and tried to warn others. They consistently emphasized that the modern Iranian state, born out of the Constitutional Movement, aimed not only seek to eliminate the Turks within Iran but also to create a lasting barrier of hostility between the western and eastern parts of the Turkic World, thus as an ally of Crusader and colonialist-imperialist Europe, posing a vital threat to Turkey.

Gazi Mustafa Kemal Pasha, an Ottoman officer, initially shared this Ottoman view. That is why he proposed providing military support to Ahmad Shah Qajar against Reza Shah. However, he later completely changed his stance, and began to follow British policies supporting the Pahlavi regime, the very regime that implemented policies of linguistic and ethnic genocide against the Turkish population in Iran. This geostrategic shift has inflicted enduring harm and posed persistent threats - continuing to this day - to the Turkish nation residing in Iran, to Türkiye, and to the broader Turkic and Islamic worlds. Presented below are excerpts from the writings of Dr. Rıza Nur regarding this subject.

Thursday, August 6, 2020

قتل یدالله صمصامی و پسرش طاهر صمصامی توسط حزب دموکرات کوردستان


قتل یدالله صمصامی و پسرش طاهر صمصامی توسط حزب دموکرات کوردستان 

مئهران باهارلی


در روز شنبه ١٤ فروردین سال ١٣٦١- ٤ آوریل ١٩٨٢-  یدالله‌ خان صمصامی، پسرش نجف‌قلی (طاهر) صمصامی و چهار تن دیگر، توسط حزب دموکرات کوردستان به قتل رسیدند. یدالله‌ خان صمصامی، برادر شوهر مریم جهانگیری قاسملوی افشار اورومی – کاملیا بیگ‌له‌ر‌بیگی[1] (٢ جولای ١٩١٧-٩ آگوست ١٩٥٢) شاعر، نویسنده، نمایش‌نامه‌نویس، اوپرانویس، نوازنده و فعال حقوق زنان تورک بود.

Wednesday, August 5, 2020

ایره‌وان‌لی تورک قیز- İrevanlı Türk qız


İrevanlı Türk qız

ایره‌وان‌لی تورک قیز
Turkish girl from Irevan
دختر تورک از ایروان