چند افراط و کج‌روی در ناسیونالیسم کورد، و یا فاشیسم کوردی

چند افراط و کج‌روی در ناسیونالیسم کورد، و یا فاشیسم کوردی 

مئهران باهارلی 

KÜRT MİLLİYETÇİLİĞİNDE BAZI AŞIRILIKLAR VE SAPMALAR, YA DA KÜRT FAŞİZMİ 

SOME EXTREMES AND DEVIATIONS IN KURDISH NATIONALISM, OR KURDISH FASCISM 

Monday, December 20, 2010

خلاصه

مواضع و دیدگاه‌های منحرف سیاسی و رفتارهای افراطی،‌ ناسیونالیسم کوردی را تبدیل به یک ایدئولوژی نژادپرستانه و جریان فاشیستی کرده است. از جمله: توسعه‌طلبی و الحاق‌گرائی کوردی، شوونیسم قومی در حد نژادپرستی، تهدید ملت تورک ساکن در ایران وعراق و سوریه به پاک‌سازی قومی؛ عمل‌کرد تاریخی ناسیونالیسم کوردی به صورت متفق پان‌ایرانیسم، توسعه‌طلبی ارمنی و یونانی، و نیروی نیابتی و ماشه و مزدور دولت‌های امپریالیستی و صلیبی غربی برای پیش‌برد سیاست‌های استعماری آن‌ها بر علیه ملل و دولت‌های تورک و عرب منطقه، هم‌سوئی و هم‌کاری با سیاست‌های استعماری و نژادپرستانه‌ی دولت ایران و پان‌ایرانیست‌ها و دولت‌های امپریالیستی و صلیبی غربی، نفی هویت ملی خلق تورک و خودنام‌گذاری او «تورک»، و «آزری» نامیدنش؛ کورد قلم‌داد کردن گروه‌های زبانی و ملی ایرانیک‌زبان غیر کورد مانند زازا، گوران، لک، فیلی و لور؛ نشان دادن تورکان علوی (غلات شیعه) به صورت یارسان، و تورک‌های سنی (کوره‌سون‌لو‌ها، ...) به صورت کورد، جعل تاریخ کوردی برای سرزمین‌های کوردنشین فعلی در ایران و تورکیه و سوریه و عراق که تا قرون اخیر تورک‌نشین بودند، مخفی کردن حضور توده‌ی تورک در دو استان فعلی کوردستان و کرمانشاه و انکار حقوق ملی تورکان ساکن در این استان‌ها، انکار تعلق مناطق تورک‌نشین استان‌های کوردستان و کرمانشاهان به وطن تورک، کورد نشان دادن طوائف تاریخی تورک از قبیل افشارها و شخصیت‌های برجسته‌ی تورک (حسام الدین چلبی، صفوی‌الدین اورمویی، نادر شاه آفشار، حاج قربان سلیمانی، فضولی بایات، ...)، کورد نشان دادن میراث فرهنگی و هنری تورک (ساز قوشما، قالی بیجار، ...)، تعویض نام‌های تورکی مراکز جمعیتی‌ای که تا گذشته‌ای نزدیک تورک‌نشین و موغول‌نشین بوده‌اند (خانا به پیرانشهر، ساووج‌بولاق به مهاباد، ...)، ریشه‌سازی جعلی کوردی برای توپونیم‌های تورکی و موغولی در مناطق فعلاً کوردنشین، .... خشونت‌ورزی و تروریسم کوردی، ربطی به مفاهیم رادیکالیزم و انقلابی‌گری و چپ آرمان‌خواه نه‌دارد، بلکه ادامه‌ی شرارت و شقاوت دسته‌جات و طوائف و تبهکاران و اشرار و اشقیاء کورد در قرن نوزده است. این مواضع و رفتارهای منحرف و افراطی، مخصوصا توسعه‌طلبی ارضی گروه‌های نژادپرست و فاشیست کورد، ملت تورک، همه‌ی مناطق تورک‌نشین در منطقه‌ و منافع ملی و حیاتی تورک را به صورتی جدی تهدید می‌کند. در نقشه‌های «کوردستان بزرگ» خیالی که گروه‌های نژادپرست و فاشیست و توسعه‌طلب کورد به ویژه وابسته‌گان پ‌ک‌ک در تورکیه و دولت اقلیم کوردستان در عراق، و مراکز غربی - صلیبی حامی آن‌ها تهیه و پخش می‌کنند، هر روز مناطق جدیدی از سرزمین‌های ملل هم‌سایه به عنوان کوردستان نشان داده می‌شود. مانند مناطق تورک‌نشین شمال خراسان، مناطق تورک‌نشین استان‌های آزربایجان غربی، آزربایجان شرقی، زنجان، همدان، مرکزی، قزوین؛ و مناطق تورک‌نشین استان‌های کوردستان و کرمانشاه که توسط رژیم پهلوی و جمهوری اسلامی از استان‌های هم‌جوار جدا و به استان‌های کوردستان و کرمانشاه ضمیمه شده‌اند. «کوردستان بزرگ» خیالی، سرزمینی با مرزهای نامعلوم و سیال است که سطح آن پیوسته در حال انبساط و گسترش است. بیشتر از نیمی از سطح کوردستان بزرگ را اراضی تورک‌نشین، دارای صدها روستای تورک و ده‌ها شهر تورک و میلیون‌ها اهالی تورک تشکیل می‌دهد. در بعضی از این شهرهای تورک درصد نفوس کورد یک رقمی است و یا جمعیت کورد هیچ وجود نه‌دارد. گنجاندن شهرها، روستاها و مراکز جمعیتی تورک‌نشین در نقشه‌های تماماً غیر واقعی و خیال‌پردازانه‌ی کوردستان بزرگ، و پخش گسترده‌ی آن‌ها توسط مراکز سیاسی و آکادمیک غربی، محصول بی اطلاعی و یا هوس و دل‌خوشی چند فعال کورد نیست. هر نقشه‌ی کوردستان بزرگ، یک بیانیه‌ی جنگ بر علیه ملت تورک است که اعلان می‌کند تصفیه‌ی قومی تورک‌ها توسط نیروهای فاشیستی کورد و حامیان صلیبی آن‌ها در حال آمدن است.

Özet

Siyaseten sapkın görüşler ve aşırılıkçı tutumlar ile davranışlar, Kürt milliyetçiliğini ırkçı bir ideolojiye ve faşist bir harekete dönüştürmüştür. Bu, Kürt yayılmacılığını ve ilhakçılığını, ırkçılık sınırında seyreden Kürt etnik şovenizmini, ve İran, Irak ve Suriye'de yaşayan Türklere yönelik etnik temizlik tehdidini de kapsamaktadır. Kürt milliyetçiliği, tarihsel bazda Pan-İranizm ile Ermeni ve Yunan yayılmacılığının bir müttefiki olarak işlev görmüştür. Bu hareket; bölgedeki Türk ve Arap uluslarına ve devletlerine karşı sömürgeci politikalarını ilerletmek amacıyla, Batılı emperyalist ve Haçlı devletler için bir vekil güç, piyon ve paralı asker kuvveti işlevi de görmüştür. Kürt milliyetçiliği; İran hükümetinin, Pan-İranistlerin ve Batılı emperyalist-Haçlı hükümetlerin sömürgeci ve ırkçı politikalarıyla hizalanmış ve iş birliği yapmıştır. Söz konusu çevreler, Türk halkının "Türk" ulusal kimliğini ve "Türk" kendi etnonimini (kendilerine verdikleri etnik ismi) reddederek, onları "Azeri" adlandırıyor. Kürt milliyetçiliği; Zaza, Gorani, Lek, Feyli ve Lor gibi Kürt olmayan İranik dilsel ve etnik grupları da Kürt olarak nitelendirir; Alevi Türkleri Yaresan, Sünni Türkleri (Küresünlü vb.) ise Kürt olarak tanıtır; İran, Türkiye, Suriye ve Irak'ta —yakın yüzyıllara dek Türk nüfuslu olan — ancak günümüzde Kürtlerin yaşadığı - topraklar için uydurma bir Kürt tarihi kurguluyor. Kürt milliyetçiliği; günümüzdeki Kürdistan ve Kirmanşah vilayetlerinde yaşayan Türk nüfusunun varlığını gizlemekte ve bu vilayetlerde yaşayan Türklerin ulusal haklarını inkâr etmektedir. Söz konusu Kürdistan ve Kirmanşah vilayetlerinin Türk nüfuslu bölgelerinin, Türk anayurduna ait olduğunu reddetmektedirler. Kürt milliyetçiliği Afşar gibi tarihî Türk boylarını ve Hüsamettin Çelebi, Sefiyüddin Urmulu, Nadir Şah, Hacı Kurban Süleymanî, Fuzûlî ve benzeri önde gelen Türk şahsiyetlerini Kürt olarak göstermektedir. Kürt milliyetçiliği Türk kültürel ve sanatsal mirasını (Qoşma sazı, Bicar Halısı vb.) Kürt mirası olarak sunmaktadır. Kürt milliyetçiliği, yakın geçmişe kadar Türk ve Moğol nufuslu olan yerleşim yerlerinin isimlerini değiştirmekte (Xana'yı Piranşehr'e, Savucbulağ'ı Mahabad'a vb.), Türk ve Moğol kökenli yer adları için uydurma Kürtçe etimolojiler kurgulamaktadır. Kürt şiddeti ve terörizmi; radikalizm, devrimcilik veya idealist sol ideolojilerle ilişkili değildir. Aksine bunlar, 19. yüzyıldaki Kürt çetelerinin, aşiretlerinin, suçlularının ve çapulcularının tarihsel gaddarlığından kaynaklanmaktadır. Bu tutum ve davranışlar — özellikle de Kürt ırkçı ve faşist gruplarının toprak yayılmacılığı — Türk milleti, bölgedeki tüm Türk nüfuslu alanlar ve Türk halkının hayati ve milli çıkarları için ciddi bir tehdit oluşturmaktadır. Irkçı, faşist ve yayılmacı Kürt grupları — özellikle Türkiye’deki PKKnın uzantıları ve Irak’taki Kürdistan Bölgesel Yönetimi — ile bunları destekleyen Batılı Haçlı merkezleri tarafından hazırlanıp dağıtılan, hayali “Büyük Kürdistan” haritalarında; her geçen gün komşu ulusların anavatanlarına ait yeni bölgeler, Kürdistan’ın bir parçası olarak gösterilmektedir. Örneyin Kuzey Horasan, Batı Azerbaycan vilayeti ile Doğu Azerbaycan, Zencan, Hemedan, Merkezi ve Kazvin vilayetlerinin Türk nüfuslu bölgelerin yanı sıra; Pehlevi rejimi ve İslam Cumhuriyeti dönemlerinde komşu vilayetlerden ayrılarak Kurdistan ve Kirmanşah vilayetlerine bağlanan, bu vilayetler bünyesindeki Türk nüfuslu bölgeleri. Hayali “Büyük Kürdistan”, sınırları belirsiz ve değişken, sürekli genişleyen bir coğrafyadır. Onun alanının yarıdan fazlası; yüzlerce Türk köyü, onlarca Türk şehri ve milyonlarca Türk sakiniyle, Türk topraklarından oluşmaktadır. Bu Türk şehirlerinin bazılarında, Kürt nüfusunun oranı tek haneli rakamlardadır veya hiç bulunmamaktadır. Türk şehirlerinin, köylerinin ve yerleşim merkezlerinin, tamamen gerçek dışı ve hayal ürünü olan Büyük Kürdistan haritalarına dahil edilmesi ve bu haritaların Batılı media, siyasi ve akademik çevrelerce yaygın biçimde dolaşıma sokulması, ne cehaletin ürünüdür ne de birkaç Kürt aktivistin heves ve kaprislerinin neticesidir. Her Büyük Kürdistan haritası, Türk milletine karşı ilan edilmiş bir savaştır. Bu haritalar; Türklerin, Kürt faşist güçleri ve onların Haçlı zihniyetli destekçileri tarafından etnik temizliğe tabi tutulmasının an meselesi olduğunu ilanıdır.

Abstract

Politically deviant views and extremist behaviors have transformed Kurdish nationalism into a racist ideology and fascist movement. This includes Kurdish expansionism and annexationism, ethnic chauvinism and extreme Kurdish nationalism bordering on racism. There is also the threat of ethnic cleansing against Turkish people living in Iran, Iraq, and Syria. Kurdish nationalism has historically functioned as an ally of Pan-Iranism, Armenian and Greek expansionism. It has also served as a proxy, pawn, and mercenary force for Western imperialist and crusader states to advance their colonial policies against Turkish and Arab nations and states in the region. Kurdish nationalism has aligned and cooperated with the colonial and racist policies of the Iranian government, Pan-Iranists, the Western imperialist and crusader governments. They have negated the "Turks" national identity and autoethnonym of the Turkish people, referring to them as "Azeris". Kurdish nationalism also refers to non-Kurdish Iranic linguistic and ethnic groups such as Zaza, Gorani, Lak, Feyli, and Lor as Kurds. They misrepresent the Alevi Turks as Yaresans and the Sunni Turks (Küresün, ...) as Kurds. They falsify a Kurdish history for currently Kurdish-populated lands in Iran, Turkey, Syria and Iraq, which were Turkish populated until recent centuries. Furthermore Kurdish nationalism hides the presence of the Turkish population in the two current provinces of Kurdistan and Kermanshah, denying the national rights of the Turks living in these provinces. They deny that the Turkish-populated areas of the Kurdistan and Kermanshah provinces belong to the Turkish homeland. They portray historical Turkish tribes such as the Afsharids and prominent Turkish figures (Hosameddin Chalabi, Safaviddin Urmuyi, Nader Shah, Hajj Qurban Soleimani, Fuzuli, etc.) as Kurds. Additionally, they portray the Turkish cultural and artistic heritage (Saz Qoşma, Bijar Carpet, etc.) as Kurdish. Moreover, Kurdish nationalism changes the Turkish names of population centers that were Turkic and Mongolic until the recent past (Khana to Piranshahr, Savujbulagh to Mahabad, etc.) and fabricates false Kurdish etymology for Turkish and Mongol toponyms in the currently Kurdish populated regions. Kurdish violence and terrorism are not related to the concepts of radicalism, revolutionism, or idealistic left ideologies. Instead, they stem from the historical cruelty of Kurdish gangs, tribes, criminals, and scoundrels in the 19th century. These positions and behaviors, particularly territorial expansionism of Kurdish racist and fascist groups poses a serious threat to our Turkish nation, all Turkish-populated areas in our region, and our vital national interests. In the maps of the imaginary "Greater Kurdistan" prepared and distributed by racist, fascist, and expansionist Kurdish groups, especially the PKK affiliates in Turkey and the Kurdistan Regional Government in Iraq, as well as the Western-crusade centers supporting them, new areas of neighboring nations' homelands are shown as part of Kurdistan every day. This includes the Turkish populated areas in northern Khorasan, West Azerbaijan province, some regions in East Azerbaijan, Zanjan, Hamedan, Markazi, and Qazvin provinces, as well as Turkish-populated areas in Kurdistan and Kermanshah provinces that were separated from neighboring provinces by the Pahlavi regime and the Islamic Republic, then annexed to Kurdistan and Kermanshah provinces. The imaginary “Greater Kurdistan” is a land with uncertain and fluid borders, constantly expanding and spreading. More than half of its surface area consists of Turkish lands, with hundreds of Turkish villages, dozens of Turkish cities, and millions of Turkish inhabitants. In some of these Turkish cities, the percentage of Kurdish population is in the single digits or nonexistent. The inclusion of Turkish cities, villages and population centers in the completely unrealistic and fanciful maps of Greater Kurdistan, and their widespread dissemination by Western political and academic centers, is not the product of ignorance or the whims and caprices of a few Kurdish activists. Every map of Greater Kurdistan is a declaration of war against the Turkish nation. It announces that the ethnic cleansing of the Turks by the Kurdish fascist forces and their crusading supporters is imminent.

سؤزوموز

ظاهرا ملت کورد، در تورکیه و در منطقه در حال انجام مبارزه‌ای سخت و طولانی برای احقاق حقوق ملی خویش است. این حقوق در نظر اول به لحاظ اصولی محق و کمابیش مشابه همان حقوقی دیده می‌شوند که ما نیز برای تحصیل آن‌ها تلاش می‌کنیم. واقعیت آن است که در گذشته در مواجهه با حرکت ملی کورد موضع جمهوری تورکیه کلاً (و موضع امپراتوری عوثمان‌لی در برخی از برهه‌های زمانی) اشتباه بود. این موضع هم اکنون، به دلائل بسیار کوردی، تورکی، منطقه‌ای و بین المللی، در جهت مثبت در حال تغییر است. در این راستا، در برخی از کشورهای منطقه از جمله تورکیه و عراق، در هر کدام به دلایل متفاوت، شاهد تحقق حقوقی مانند پذیرفته شدن رسمی هویت کورد، ارتقاء موقعیت زبان کوردی به زبان رسمی و یا زبان تحصیل در مناطقی که کوردان در آن می‌زیند و اداره‌ی امور کوردها در این مناطق توسط خودشان در سطوح مختلف هستیم. به لحاظ تئوریک، این گشایش‌ها در جهت منافع ملی و توسعه‌ی سیاسی، اجتماعی، و فرهنگی کشورهای منطقه و بهروزی مردمان آن و در این میان کوردها است.

اما حقانیت اصولی و نظری مبارزه برای حقوق ملی، اوتوماتیک‌وار به چند افراطی‌گری و کج‌روی که عملا ددر حرکت کورد ریشه دوانیده و در حال تظاهر افزاینده است حقانیت نه‌می‌بخشد. از جمله: خشونت‌ورزی و تروریسم کوردی، توسعه‌طلبی و الحاق‌گرائی کوردی، شوونیسم قومی و ناسیونالیسم افراطی کوردی در حد نژادپرستی، تهدید خلق تورک در ایران (ایضا تورک‌های عراق و سوریه) به پاک‌سازی قومی؛ عمل‌کرد تاریخی ناسیونالیسم کوردی به مثابه‌ی متفق پان‌ایرانیسم، توسعه‌طلبی ارمنی و یونانی؛ و از همه مهم‌تر نیروی نیابتی و ماشه و مزدور دولت‌های امپریالیستی و صلیبی ضد تورک بودن تشکیلات سیاسی - مسلح کورد. این مواضع و رفتارهای نابخردانه مجموعا به ناسیونالیسم کوردی وجهه‌ی یک جریان – ایدئولوژی فاشیستی داده است که مستقیماً خلق تورک ما و تورک‌ایلی و منافع ملی و حیاتی او را تهدید می‌کند. تا زمانی که حرکت ملی کورد در ایران و منطقه به این رفتارها و مواضع مخرب فاشیستی پایان نه‌دهد و بی‌راهه‌ای را که در آن پیش می‌رود تَرک نه‌کند، آینده‌ی روابط تورک - کورد و تورک‌ایلی - کوردستان بیش از آن چه که هست تنش‌دار خواهد شد و قابلیت آن را خواهد داشت که سرنوشت منطقه را به جهاتی بسیار خطرناک سوق دهد. از این روند نیز، همه و در درجه‌ی اول خود خلق کورد متضرر خواهد شد.

توسعه‌طلبی، الحاق‌طلبی و اشغال‌گری کوردی

خلق تورک و سرزمین‌های تورک مخصوصا در شمال غرب ایران (نواحی غربی تورک ایلی) و به درجه‌ی کمتری در شمال شرق آن (شمال خراسان)، ایضا در عراق و سوریه در معرض تهدید توسعه‌طلبی و اشغال‌گری کوردی قرار دارند:

١-به دلایل گوناگون، نرخ رشد جمعیت در جامعه‌ی کورد بسیار بالاتر از نرخ رشد جمعیت در میان تورک‌های همسایه‌شان است. جریان مهاجرت و اسکان انبوه کوردها در مناطق تورکنشین در ایران و تورکیه و عراق و سوریه نیز در قرون اخیر همواره و به صورت یک طرفه وجود داشته است. در حالی که اسکان و مهاجرت تورک‌ها به مناطق کوردنشین وجود نه‌داشته و نه‌دارد). این وضعیت از یک طرف باعث افزایش بلا انقطاع جمعیت کوردها در منطقه شده، و از طرف دیگر در خطوط تماس تورک - کورد در ایران، عراق، سوریه و تورکیه مسائل بی‌شمار اجتماعی و سیاسی و فرهنگی ایجاد کرده است. گروه‌های افراطی نژادپرست و فاشیستی کورد، با سوء برداشت از این واقعیت جمعیت‌شناسانه، این گونه می‌اندیشند که با افزایش جمعیت کوردها در منطقه و اسکان بلاانقطاع کوردها در مناطق تورک‌نشین، حدود و قلمروی «کوردستان» نیز بلاانقطاع گسترش می‌یابد. به عبارت دیگر، کوردستان این گروه‌های کورد، سرزمینی با مرزهای نامعلوم و سیال و سیار است که سطح آن پیوسته در حال انبساط و گسترش است. به همین سبب است که در نقشه‌های خیالی «کوردستان بزرگ» که از طرف افراطیون نژادپرست  و فاشیست کورد عمدتا تورکیه‌ای و عراقی و حامیان آن‌ها در غرب تهیه و منتشر می‌گردد، هر سال مناطق جدیدی از سرزمین‌های ملل همسایه به عنوان کوردستان نشان داده می‌شود (به عنوان نمونه اخیرا این متوهمین، تمام ایران و تورکیه و ... را هم جزئی از کوردستان بزرگ خیالیشان نشان می‌دهند). این‌گونه گروه‌ها با سوء استفاده از روند مدام توسعه‌ی مساحتی مناطق زیستی کوردان، هدف گسترش مداوم مرزهای کوردستان آرمانی خود و یا دولت کوردستان بزرگ خیالی و واحد و مستقل را دنبال می‌نمایند. این سیاست توسعه‌طلبانه و ایردنتیسم (الحاق‌طلبی) کوردی، مشابه سیاست حکومت‌های افراطی ارمنستان، روسیه، اسرائیل و ... در مورد گسترش مرزهای خود به بهانه‌ی حضور و یا گسترش مراکز ارمنی‌نشین، روس‌نشین و یا یهودی‌نشین در کشورهای هم‌جوار و مناطق ملی همسایه است. حتی بدتر از آن است، زیرا مناطق بسیاری که جزء کوردستان خیالی نشان داده می‌شوند، اصلا جمعیت کورد نه‌دارند.

٢- ذهنیت و سیاست توسعه‌طلبانه - الحاق‌طلبانه‌ی گروه‌های نژادپرست و فاشیست کورد، صرفاً متوجه بخش‌های غربی جنوب آزربایجان نیست. این ذهنیت توسعه‌طلبانه و ایردنتیسم کوردی (علاوه بر مناطق عربی) همه‌ی مناطق تورک‌نشین در منطقه‌ی ما را هدف قرار داده و به صورتی جدی تهدید می‌کند: در شمال خراسان نواحی بوجنورد، قوچان، ...؛ در تورک‌ایلی همه‌ی غرب آن از ماکو، خوی، سالماس، اورمو، سولدوز، سایین قالا، تیکان تپه، اسدآباد، قوروه، بیجار، یاسوکند و سونقور ... (به عبارت دیگر تمام مناطق تورک نشین در استانهای آزربایجان غربی، کوردستان، کرمانشاه، همدان، زنجان، ...)؛ در تورکیه نواحی ایغدیر، قارس، آرداهان، ارزروم، ارزینجان تا سیواس، و تمام جنوب این کشور تا دریای مدیترانه؛ در عراق نواحی کرکوک و پیرامون آن؛ در جمهوری آزربایجان نواحی لاچین، نخجوان و پیرامون آن؛ در سوریه نواحی قامیش‌لی، باییربوجاق و پیرامون آن در شمال شرق و شمال غرب آن.

تروریسم و خشونت‌خواهی کورد

تروریسم کوردی مساله‌ای پیچیده است. در اینجا به اختصار به چند مورد مرتبط به ملت تورک ما اشاره می‌شود:

١-خلق تورک در تورک‌ایلی از دوره‌ی صفویان - که قیزیل‌باش‌ها به ویژه در آغاز ظلم و اجحاف بسیار به سنیان منطقه از جمله کوردها نمودند - به طور مداوم در معرض تهاجمات و قتل عام‌های انجام شده توسط طوائف و دسته‌جات اشرار و اشقیاء مسلح کورد قرار داشته است. تا ظهور شیخ عبیدالله نهری در دهه‌های آخر قرن نوزده، این تهاجمات بدون ماهیت قوم‌گرایانه و ایدئولوژیک و یا سیاسی، صرفا در فورم غارت و چپاول شهرها و روستاهای تورک و خون‌ریزی و کشتار و قتل عام اهالی تورک آن‌ها توسط عده‌ای از طوائف سرکش و دسته‌جات اشرار و اشقیاء مسلح کورد بود. با ظهور شیخ عبیدالله نهری به تهاجمات مسلحانه‌ی این دسته‌جات و طوائف و اشرار و اشقیاء کورد به مراکز تورک‌نشین و کشتار اهالی تورک آن‌ها، بُعد ملیت‌گرائی کوردی و یارگیری بازی‌گران منطقه‌ای (فارس-تاجیک، ارمنی، آسوری، ...) و مزدوری و گماشته‌گی و نیروی وکالتی قدرت‌های استعماری و امپریالیستی صلیبی (روسیه، بریتانیا، فرانسه، ...) بودن هم اضافه شد. در قرن بیستم و بعد از پیدایش حزب دموکرات کوردستان، کومله و به ویژه پ‌ک‌ک و پژاک، این حملات تحت نام مبارزه‌ی مسلحانه و جنگ چریکی و ... کم کم و به طور فزاینده‌ای رنگ و خصلت تروریسم سازمان‌یافته و کشتار و خون‌ریزی آگاهانه نیز به خود گرفت. نکته‌ای که باید در اینجا با تاکید به آن اشاره کرد، آن که خشونت‌ورزی و تروریزم موجود در حرکت ملی کورد، ربطی به مفاهیم رادیکالیزم و انقلابی‌گری و .... چپ آرمان‌خواه نه‌دارد، بلکه مستقیما ادامه‌ی شرارت و شقاوت دسته‌جات و طوائف و تبهکاران و اشرار و اشقیاء کورد در قرن نوزده است.

٢-عملیات مسلحانه و تروریستی گروه‌های کورد در غرب آزربایجان و شبکه‌ی وسیع قاچاق انسان، اسلحه و مواد مخدر که برای فینانسمان این شبکه‌ و عملیات در آن‌جا ایجاد کرده‌اند، و واکنش نظامی دولت ایران بدان، سبب میلیتاریزه شدن منطقه‌ی تورک‌نشین؛ ایجاد وضعیت جنگی مداوم و اتموسفر خوف و انهدام و مرگ؛ متوقف شدن رشد و توسعه‌ی اقتصادی، فرهنگی و سیاسی؛ شدیدتر و گسترده‌تر شدن نقض حقوق بشر توسط دولت جمهوری اسلامی ایران در این منطقه از تورک‌ایلی، و عموماً عقب‌مانده‌گی همه‌ی جانبه‌ی غرب آزربایجان و تورک‌ایلی در یک صد و پنجاه سال اخیر شده و می‌شود.

٣-توده‌ی تورک بی‌دفاع روستائی و شهرنشین ساکن در این منطقه از تورک‌ایلی که قرن‌هاست – بر خلاف کوردان - مطلقاً غیرمسلح و به دور از رفتارها و خوی خشونت‌آمیز و جنگ‌جویانه می‌باشد، برای حفظ خود از حملات مسلحانه و تروریستی کوردها و تهدید شدن به قتل عام و پاک‌سازی قومی، ناچار و همیشه به اوتوریته‌ی قانونی دولت ایران پناه برده به آن نزدیک می‌شود. این نزدیکی هر چند مشروع، با توجه با ماهیت و سیاست‌های تورک‌ستیزانه‌ی دولت فارس ایران، در دوره‌های مشروطیت و پهلوی باعث پررنگ شدن تمایلات ایران‌گرایی و پان‌ایرانیستی در میان مردم تورک، و در دوره‌ی جمهوری اسلامی باعث پررنگ‌تر شدن و تعمیق فاناتیزم شیعی فارسی در میان آن‌ها، و در نتیجه عقب‌مانده‌گی فرهنگی، اجتماعی، سیاسی هرچه بیشتر خلق تورک می‌گردد.

٤-تروریسم، توسعه‌طلبی و الحاق‌طلبی و اشغال‌گری، ملیت‌گرائی شوون و نژادپرستی کوردی و تهدید به تصفیه‌ی قومی که خلق تورک از سوی گروه‌های مسلح و زیاده‌طلب و خشونت‌خواه و فاشیستی کورد مواجه با آن است، باعث شده که در یک صد و پنجاه سال اخیر بخش عمده‌ی انرژی تورک‌های ساکن در غرب آزربایجان به جای متمرکز شدن بر سیاست‌های استعماری و نژادپرستانه‌ی دولت ایران و عنصر قومی مسلط فارس بر آن، به این تهدیدهای فاشیسم کوردی منحرف شده و تلف گردد. این نیز، با توجه به وزنه‌ی بسیار سنگین عنصر تورک و نقش تعیین کننده‌ی تاریخی وی در معادلات سیاسی ایران، باعث به تعویق افتادن حل مساله‌ی ملی در کل ایران می‌شود. به عبارت دیگر، یکی از مهم‌ترین عوامل در عدم گشایش در حل مساله‌ی ملی در ایران در تاریخ معاصر، بعد از ماهیت تورک‌ستیز ناسیونالیسم فارس حاکم بر دولت ایران و حامیان صلیبی‌اش، تروریسم - خشونت‌خواهی و توسعه‌طلبی - الحاق‌طلبی جریانات فاشیستی کورد است.

٥-عملیات تروریستی گروه پ‌ک‌ک در منطقه و به ویژه در تورکیه هم مستقیماً و هم غیر مستقیم بر علیه منافع ملی خلق تورک ما است. در طول تاریخ توسعه، رفاه و دموکراتیزاسیون تورکیه همواره تاثیرات بسیار مثبت و فوری بر منطقه، ایران و مناطق تورک‌نشین ایران از جمله تورک‌ایلی و مخصوصا غرب آزربایجان داشته است. زیرا تورکیه - بر خلاف ایران - در منظومه‌ی جهان تورکیک و اوروپا قرار دارد. دارای تجربه‌ی دموکراسی و سکولاریسم است و یک کشور چندملتی نیست (تورکیه دارای اکثریت مطلق تورک، و یک اقلیت کورد است). در این جهان تورکیک و اوروپایی، خشونت‌خواهی و عملیات مسلحانه و تروریسم جائی نه‌دارد. رفتارهای بی‌خردانه، تبه‌کارانه و خراب‌کارانه‌ی سازمان‌ها و تشکیلات مسلح کورد مانند عملیات تروریستی و جنگ مسلحانه و چریکی و .... سد راه دموکراتیزاسیون تورکیه و در نتیجه مانع دموکراتیزاسیون منطقه و ایران نیز است. تشکیلات استالینیستی – مائوئیستی - فاشیستی و تمامیت‌خواه پ‌ک‌ک و دیگر گروه‌های مسلح کورد، که خشونت‌ورزی و آدم‌کشی و خون‌ریزی و تروریسم را تحت عناوین عوام‌فریب مبارزه‌ی مسلحانه و جنگ چریکی و حق دفاع از خود و ... به کار می‌برند، شاید در ذهنیت خاورمیانه‌ای یک گروه معارض و گریلا شمرده شوند، اما در جهان مودرن و از جمله ذهنیت اوروپائی و دنیای تورکیک که تورکیه بخشی از آن‌ها است، صرفا تشکیلاتی تروریستی هستند.

تروریسم کوردی در خدمت توسعه‌طلبی ارضی و الحاق‌گرائی و اشغال‌گری کوردی

انجام عملیات خشونت‌آمیز، مسلحانه و تروریستی پی در پی گروه‌های کورد در غرب آزربایجان و سرزمین‌های تورک و یا در مناطقی که دو خلق کورد و تورک در جوار هم و به صورت در هم می‌زیند، انتخابی آگاهانه و استراتژیک از طرف این گروه‌ها است. گروه‌های کورد از این انتخاب، چند هدف را - به شرحی که خواهد آمد - دنبال می‌کنند:

١- میلیتاریزه کردن غرب آزربایجان و انجام عملیات تروریستی در آن توسط گروه‌های کورد، همان‌گونه که در قرن اخیر به دفعات دیده شده است، باعث فرار و کوچ پیوسته‌ی اهالی تورک از منطقه (معمولاً به فارسستان)، و از طرف دیگر مهاجرت و ورود بلاانقطاع جمعیت کورد (از بخش‌های کوردنشین ایران و عراق و تورکیه) به منطقه می‌شود. گروه‌های مسلح و تروریست کورد، از انجام عملیات تروریستی خود در اراضی آزربایجان و میلیتاریزه کردن آگاهانه‌ی آن، در درازمدت به عنوان روشی راه‌بردی برای تغییر بافت دموگرافیک و اتنیک منطقه به له خود و پاک‌سازی قومی مناطق غربی تورک‌ایلی، از ماکو، سالماس و اورمو تا بیجار، قوروه و سونقور از تورک‌ها استفاده می‌کنند.

٢-پناه بردن واکنشی توده‌های تورک بیمناک از تروریسم کوردی به دولت قانونی ایران و نیروهای امنیتی و نظامی‌ مشروع آن، باعث تقویت حس تعلق او به هویت ملی ایرانی و مانع رشد خودآگاهی ملی تورک و در نتیجه تسهیل روند ذوب و آسیمیلاسیون او در هویت ایرانی می‌شود. این وضعیت، همان‌گونه که به خیر سیاست‌های تورک‌زدائی و فارس‌سازی دولت ایران است، مقبول گروه‌های ملیت‌گرای افراطی کورد نیز می‌باشد. زیرا از یک توده‌ی همسایه‌ی تورک، که به لحاظ فرهنگی- اجتماعی و سیاسی عقب‌مانده، فاقد شعور ملی، غرق در فاناتیزم دینی، ذوب شده در هویت ایرانی، بی‌خبر از حقوق ملی خود  و عاجز به قیام برای دفاع از منافع ملی خویش است، همه چیز را به راحتی می‌توان گرفت، و سرزمین و وطن و خانه و خاک وی را می‌توان تصاحب کرد.

٣- گروه‌های کورد، نزدیک شدن واکنشی توده‌های بی‌دفاع تورک به دولت قانونی ایران، از خوف مبارزه مسلحانه، ترور، غارت و کشتار توسط گروه‌های مسلح و تروریستی و شبکه‌های قاچاق‌چی‌گری کورد را به عنوان بهانه‌ای برای زیر آب‌زنی و جنگ روانی بر علیه خلق تورک به‌کار می‌برند. در این استقامت، آن‌ها در تبلیغات خود، خلق تورک را به صورت طرفی که در سرکوب خلق کورد با دولت ایران هم‌کاری می‌کند تقدیم می‌کنند. این نیز، در افکار عمومی جهانی، باعث موجه‌تر جلوه کردن و ایجاد مشروعیت و حقانیت و دادن چک سفید برای ادعاهای ارضی توسعه‌طلبانه‌ی گویا کوردهای مظلوم بر خاک و وطن گویا تورک‌های ظالم می‌گردد و  تسهیل امر اشغال مناطق استراتژیک تورک‌نشین غرب آزربایجان و تورک‌ایلی توسط کوردها و الحاق آن‌ها به کوردستان بزرگ خیالی و آرمانی ناسیونالیسم کورد می‌شود.

٤-در ایران گروه‌های کورد به ویژه کوردهای موسوم به اوجالانی - آپویی و یا وابسته‌گان به و الهام گیرنده از پ‌ک‌ک، عملیات مسلحانه و تروریستی خود را اصولاً در اراضی آزربایجان غربی اجرا می‌کنند. دولت ایران نیز کسانی از این گروه‌ها را که دست‌گیر می‌کند، عموماً در همان مناطق به محاکمه کشیده و به عقوبت می‌رساند. انعکاس اخبار این حوادث به ویژه در رسانه‌های خارجی، این تصور را به وجود می‌آورد که این مناطق و از جمله آزربایجان غربی، در اصل خاک کوردستان هستند. چرا که گروه‌های کوردی عملیات خود را در این مناطق انجام می‌دهند، محاکمات دستگیر شده‌گان در این مناطق برپا می‌گردد و مجازات‌های محکومین نیز در این مناطق انفاذ می‌شود. در نتیجه همه چیز ظاهرا نشان‌گر کوردستانی بودن این مناطق و مخصوصا آزربایجان غربی است. گروه‌های کوردی، از جریان داشتن مجادله و جنگ خود با دولت ایران در این بخش از آزربایجان، به صورت بسیار موثر در انجام تبلیغات توسعه‌طلبانه‌ی خود دائر به کوردستان بودن تمام استان آزربایجانی با ده‌ها شهر تورک و صدها روستای تورک و میلیون‌ها اهالی تورک سوء استفاده می‌کنند. کل این سیستم سوررئالیستی، در برخی ناظران این حس و اعتقاد را پدید آورده است که نوعی هماهنگی و پیمان اعلام نه‌شده بین دولت ایران و گروه‌های تروریستی کورد توسعه‌طلب در ایجاد تصور غیر واقعی کوردستانی بودن مناطق غرب آزربایجان وجود دارد.

٥-شبکه‌ی وسیع قاچاق انسان، اسلحه و مواد مخدر که گروه‌های تبهکار سیاسی – مسلح کورد برای فینانسمان عملیات تروریستی خود ایجاد کرده‌اند و شامل پدیده‌ی کولبری هم می‌شود، باعث انباشت سرمایه در میان قشر وسیعی از کوردهای مرزنشین به ویژه مهاجرین جدید که به کار قاچاق‌چی‌گری اشتغال می‌ورزند شده است. این نیز به خود از یک طرف طبقه‌ی متوسط تورک در منطقه را تضعیف  نموده، و از طرف دیگر طبقه‌ی جدیدی از مافیای ثروتمند کوردی را ایجاد کرده است که سرمایه‌ی نامشروع و غیر قانونی خود را برای خرید و تملک اراضی در شهرهای استراتژیک تورک و کوردستان‌سازی آن‌ها، مخصوصا در اورمو و دیگر شهرهای استان آزربایجان غربی به‌کار می‌برد.

تهدید خلق تورک به پاک‌سازی قومی

١-نام‌های اشخاصی چون شیخ عبیدالله نهری، اسماعیل آقا سیمکو و ...، در نزد خلق تورک مترادف با جنایت، کشتار و قتل عام، تهاجم و غارت و مرگ و ویرانی، خشونت‌خواهی و افساد و خون‌ریزی و لشکرکشی و فلاکت و فاجعه ... است. اما این اشخاص جنایت‌پیشه و تبهکار در ادبیات سیاسی کورد اعم از راست و چپ و اسلام‌گرا، با وارونه‌نویسی تاریخ به قهرمانان ملی مبدل شده‌اند. تاکنون حتی یک گروه و یا شخصیت کورد، از خلق تورک بابت ظلم‌ها و بی‌رحمی‌های غیر انسانی اشقیای مذکور عذر نه‌خواسته است. این رفتار، باعث ایجاد حس بسیار عمیق بی‌اعتمادی و انزجار در خلق تورک نسبت به گروه‌های کورد و عموما ناسیونالیسم کوردی گردیده است. زیرا به نظر خلق تورک، قهرمان ساختن از اشرار و جانین مذکور توسط شخصیت‌ها و گروه‌های کورد معاصر دارای پیامی بسیار صریح به وی است: اگر خلق تورک داوطلبانه وطن خود را ترک نه‌کند، باز هم و در اولین فرصت به دست «قهرمانان» کورد دیگری مانند جانی‌های مذکور، به همان عاقبت مبتلا خواهد شد.

٢-حزب دموکرات کوردستان و دیگر ، بابت ماجراجوئی‌ها، تحریکات و کشتارهائی که در سال اول انقلاب اسلامی ایران از خلق تورک انجام داد، تاکنون از وی عذر و پوزش نه‌خواسته است. بر عکس، تشکیلات سیاسی – مسلح – تروریست کورد خلق تورک که معروض به کشتار و قتل عام شده بود را در تمام جهان به عنوان مسبب حوادثی که با انجام قتل عام اهالی تورک سولدوز در آزربایجان غربی توسط خود حزب دموکرات کوردستان شروع و به وقوع فاجعه‌ی قارنا توسط دولت جمهوری اسلامی ایران ختم شد، مسئول و مجرم نشان داده‌اند. این داغ چشمی است که به خلق تورک داده می‌شود. معنی این رفتار چنین است: آن کشتارها به‌جا بودند و دوباره انجام خواهند شد. هدف غایی، ایجاد رعب و وحشت و تروریزه کردن و ترسانیدن خلق تورک و مجبور ساختن وی به ترک وطن خود و راندن وی به آغوش جمهوری اسلامی ایران است.

نقشه‌های تحریک آمیز کوردستان بزرگ

١-گروه‌های توسعه‌طلب، الحاق‌گرا و زیاده‌خواه کورد ایرانی و غیر ایرانی به ویژه وابسته‌گان پ‌ک‌ک در تورکیه و دولت اقلیم کوردستان در عراق، و مراکز غربی - صلیبی حامی آن‌ها، مدت‌هاست که در نقشه‌هائی که در ایران، منطقه و جهان پخش می‌کنند، علاوه بر مناطق کوردنشین استان‌های آزربایجان غربی، کوردستان، کرمانشاه و ایلام که کوردستان اتنیک را تشکیل می‌دهند؛ مناطق تورک‌نشین استان‌های آزربایجان غربی؛ برخی از مناطق تورک‌نشین استان‌های آزربایجان شرقی، زنجان، همدان؛ هم‌چنین مناطق تورک‌نشین استان‌های کوردستان و کرمانشاه را که در دو دوره‌ی پهلوی و جمهوری اسلامی از استان‌های همجوار جدا و به واحدهای جدیدالتاسیس کوردستان و کرمانشاه الحاق شده‌اند را نیز داخل می‌کنند. آن‌ها همه‌ی این مناطق تورک‌نشین که بخشی از تورک‌ایلی و یا وطن تورک هستند را کوردستان می‌نامند. علی رغم اعتراضات بی‌شمار تورکان این مناطق به این دروغ‌پردازی‌ها، تاکنون نه تنها حتی یک گروه کوردی مطرح بابت تهیه و پخش این نقشه‌های خیالی تهدیدآمیز و جنگ‌طلبانه ابراز ندامت و یا ناراحتی نه‌کرده، بلکه قلمروی کوردستان خیالی در نقشه‌های جدیدتر فاشیسم کوردی، هر روز بزرگ‌تر و وسیع‌تر نشان داده می‌شود.

٢-گنجاندن دادن شهرها، روستاها و مراکز جمعیتی تورک‌نشین تورک‌ایلی و استان‌های آزربایجان غربی، همدان، کوردستان، کرمانشاهان و در این اواخر آزربایجان شرقی و زنجان و مرکزی و ...- که در بعضی از آن‌ها درصد نفوس کورد یک رقمی است و یا اصلاً هیچ جمعیت کورد نه‌دارند - در داخل نقشه‌های کوردستان بزرگ، و پخش مصرانه و بسیار گسترده‌ی این نقشه‌های تماماً غیر واقعی و خیال‌پردازانه در دنیا توسط مراکز سیاسی و آکادمیک غربی، محصول بی اطلاعی و یا هوس و دل‌خوشی چند فعال کورد نیست. نقشه‌های کوردستان بزرگ که بیش از نیمی از سطح آن را اراضی تورک‌نشین، با صدها روستا و شهر تورک و میلیون‌ها اهالی تورک تشکیل می‌دهد، یک پیام هشدار و تهدید جدی به ملت تورک است. این نقشه‌ها نه تنها علناً اعلام می‌کنند که تصفیه‌ی قومی تورک‌ها توسط نیروهای فاشیستی کورد و حامیان صلیبی آن‌ها در حال آمدن است، بلکه افزون بر آن محل انجام این تصفیه‌ی قومی را نیز دقیقاً و پیشاپیش نشان می‌دهند. هر نقشه‌ی کوردستان بزرگ، بسترسازی برای تصفیه‌ و پاک‌سازی قومی گام به گام آینده در مناطق تورک‌نشین و یک اعلانیه‌ی جنگ بر علیه ملت تورک است.

شوونیسم و نژادپرستی کوردی

مبارزه‌ی ملی کورد به سرعت در حال کسب ماهیتی شوونیستی و نژادپرستانه است. نمونه‌های این روند  - که در رابطه با خلق تورک ما به صورت تورک‌زدائی و کوردسازی میراث فرهنگی و تاریخی تورک هم تظاهر می‌کند - بسیار‌ است:

١- هم‌سوئی، اشتراک و هم‌کاری بسیاری از گروه‌ها و شخصیت‌های کورد با سیاست استعماری و نژادپرستانه‌ی دولت ایران و پان‌ایرانیست‌ها و دولت‌های امپریالیستی و صلیبی غربی در نفی هویت ملی خلق تورک و خودنام‌گذاری او «تورک»، و «آزری» نامیدن قسمتی از ملت تورک که ساکن در آزربایجان است.

٢-کورد قلم‌داد کردن به زور گروه‌های زبانی و ملی ایرانیک‌زبان غیر کورد ایران و منطقه مانند زازا، گوران، لک، فیلی و لور. در حالی که حتی بسیاری از روشن‌فکران گروه‌های مذکور هم به این کوردنمائی‌ها و کوردسازی‌ها معترضند

٣-تقدیم کردن تورکان علوی (غلات شیعه) به صورت اهل حق و یارسان، و نیز تورک‌های سنی (کوره سوننی‌ها، ...) در آزربایجان به صورت کورد، در حالی که این‌ها نه یارسان و نه کورد هستند.

٤-جعل و بازنویسی تاریخ کوردی برای سرزمین‌های مسکون توسط تو‌رک‌ها در سرتاسر منطقه. در حالی که بیش از ٧٥ درصد از سرزمین‌های کوردنشین فعلی در ایران و تورکیه و سوریه و عراق، خود تا قرون اخیر تورک‌نشین بوده است.

٥-نادیده گرفتن حضور توده‌ی تورک در دو استان فعلی کوردستان و کرمانشاه و انکار همه‌ی حقوق ملی تورکان ساکن در این استان‌ها

٦-انکار هویت تورک‌ایلی اراضی و سرزمین‌های تورک و وطن تورک بودن آن‌ها که در تقسیمات اداری کنونی در محدوده‌ی استان‌های کوردستان و کرمانشاهان قرار داده شده‌اند

٧- مخالفت با الحاق مجدد مناطق تورک‌نشین استان‌های کوردستان و کرمانشاهان به استان‌های تورک‌نشین مجاور و یا مخالفت با انتزاع آن‌ها از دو استان مذکور و تشکیل استان جدیدی (آزربایجان افشار) از آن‌ها.

٨-کورد نشان دادن طوائف تاریخی تورک از قبیل افشارها، دونبولی‌ها، شقاقی‌ها، ...

٩-شخصیت‌دزدی و کورد نشان دادن شخصیت‌های برجسته‌ی تورک (از گذشته‌گان حسام الدین چلبی، صفوی‌الدین اورمویی، نادر شاه، ... و از معاصرین حاج قربان سلیمانی، ...)

١٠-کورد نشان دادن میراث فرهنگی و تاریخی تورک (ساز قوشما، قالی بیجار، ...)

١١-تعویض نام‌های تاریخی تورکی مراکز جمعیتی‌ای که تا گذشته‌ای نزدیک تورک‌نشین و موغول‌نشین بوده‌اند اما امروز کوردنشین‌اند (خانا به پیرانشهر، ساووج‌بولاغ به مهاباد، ...)،

١٢- ریشه‌سازی جعلی کوردی برای نام‌های تورکی و موغولی که اکثریت مطلق توپونیم‌های منطقه فعلاً کوردنشین را تشکیل می‌دهد.

١٣-هماهنگی و همراهی استراتژیک در سیاست‌های منطقه‌ای دولت‌های ضد تورک (دریای خزر، مساله‌ی قره‌باغ، ...).

١٤-اشتراک گروه‌های کورد در جنگ‌های قارا‌باغ در صف نیروهای اشغال‌گر روسیه و ارمنی بر علیه توده‌ی تورک

١٥-انجام تبلیغات منفی آشکار و یا پنهان بر علیه خلق تورک ساکن در ایران در گردهمآئی‌ها و تماس‌های بین المللی. از جمله با پخش تبلیغات دروغینی مانند این که حرکت ملی دموکراتیک تورک، حرکتی نژادپرستانه است، خلق تورک در ایران همگام و همکار دولت جمهوری اسلامی است و ....

١٦-مسئول و مقصر شمردن تورک‌های ساکن در ایران و تورک‌ایلی بابت اقدامات و سیاست‌های دولت تورکیه در قبال کوردهای این کشور. هدف از ایجاد این‌همانی بین تورک‌های ساکن در ایران و دولت تورکیه از سوی گروهای کورد، جلب حمایت افکار عمومی جهانی، برای ادعاهای ارضی اکراد گویا مظلوم از خاک تورک‌های گویا ظالم و دادن چک سفید به گروه‌های فاشیستی کوردی برای اشغال و الحاق مناطق تورک به کوردستان خیالی است.

١٧-عمل کردن به صورت نیروی وکالتی، ماشه، ابزار و مزدور دولت‌های امپریالیستی و صلیبی غربی برای پیش‌برد سیاست‌های استعماری آن‌ها بر علیه ملل و دولت‌های تورک و عرب منطقه.

گئرچه‌یه هو

برای مطالعه‌ی بیشتر:

«روژاوا» یک پای‌گاه ‌امپریالیستی - پروژه‌ای صلیبی – حرکتی اشغال‌گر، و «نیروهای دموکراتیک سوریه» (SDF)- «یگان‌های مدافع خلق» (YPG) وابسته ‌به ‌پ‌ک‌ک، فالانژیست‌های سوریه‌ هستند. 

https://sozumuz1.blogspot.com/2024/12/sdf-ypg.html

ایجاد حاکمیت کوردی در سرزمین‌های غیر کوردی، اشغال است

https://sozumuz1.blogspot.com/2018/02/blog-post_8.html

پروژه‌ی غرب برای تاسیس دولت-ملت کوردستان بزرگ بر اراضی غیر کوردنشین

https://sozumuz1.blogspot.com/2019/10/blog-post_12.html

ما و چند کج‌روی در حرکت ملی کورد

https://sozumuz1.blogspot.com/2016/02/blog-post_9.html

اقدام و تلاش برای ایجاد کوردستان در سرزمین‌های غیر کوردی

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/08/blog-post_25.html

تورک‌ایلی است نه روژهه‌لات: توسعه‌طلبی ارضی کوردستانی در پوشش دفاع از حقوق بشر

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/08/blog-post_97.html

برخورد با تهدید توسعه‌طلبی کوردی، با نگاهی بر مواضع تاتارهای کریمه، تورک‌های قبرس، اویقورهای چین و کشمکش ایران-اسرائیل

http://sozumuz1.blogspot.com/2018/07/blog-post_14.html

مقاومت در مقابل توسعه‌طلبی گروه‌های اولتراناسیونالیست و مسلح-تروریستی کوردی، خدمت به خلق تورک است.

http://sozumuz1.blogspot.com/2018/05/blog-post_21.html

جنگ‌های نیابتی-وکالتی روسیان-اروپائیان-آمریکائیان بر علیه تورکان منطقه در قرن بیستم

http://sozumuz1.blogspot.com/2018/02/blog-post_8.html

منطقه‌ی پرواز ممنوع، سناریوی غرب صلیبی - فرانسه و گروه‌های کوردی برای غرب و شمال غرب ایران

https://sozumuz1.blogspot.com/2022/11/blog-post_24.html

در فرانسه کتاب‌ درسی دبیرستانی، شهرها و مناطق تورک آزربایجان غربی را به عنوان کوردستان نشان می‌دهد.

https://sozumuz1.blogspot.com/2020/09/blog-post_7.html

اسلامیست‌های تورکیه و مشروعیت دادن به تأسیس دولت کوردستان بر روی سرزمین‌های غیرکوردی

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/06/blog-post.html

موضع حرکت ملی دمکراتیک تورک در باره‌ی رفراندوم استقلال اقلیم کوردستان

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/09/blog-post_72.html

سورییه و عیراق‌ین فئدئرال‌لاشماسی و یا بؤلونمه‌سی، تورک خالقی‌نین هابئله تورکییه‌نین میللی چیخارلاری‌نا اویقون‌دور

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/09/blog-post_20.html

تركیب جمعیتی-ملی شهر اورمو و حومه‌ی آن در سال ١٨٦٩

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/02/blog-post_64.html

بنا به لورد کرزون «اورموی سال‌های ۱۸۹۲ سکنه‌ی کورد نه‌داشت».

http://sozumuz1.blogspot.com/2016/09/blog-post_4.html

خاطره‌ای از علیرضا نظمی افشار در رابطه‌ی اورموی تورک با گروه‌های کورد و نه‌بود جمعیت قابل ملاحظه‌ی کورد در آن در سال ۱۹۴۸

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/01/blog-post_20.html

خوی خیانت‌پیشه‌گی تورک‌های چپ ایرانی و آزربایجان‌گرایان پان‌ایرانیست

http://sozumuz1.blogspot.com/2018/02/blog-post_97.html

خیانت عده‌ای از دموکرات‌های آزربایجان و اشغال اورمو توسط سیمیتقو

http://sozumuz1.blogspot.com/2018/02/1.html

تاریخ تهاجمات و جنایات ارامنه، اسماعیل سیمیتقو و سردار ماکو در آزربایجان. مقدمه، لغت‌نامه، ویرایش و بازنویسی مئهران باهارلی

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/09/blog-post_88.html

قساوت قلب، خون‌ریزی و اوصاف ظالمانه‌ی اسماعیل ‌آقا سیمیتقو، به روایت ابوالقاسم امین الشرع خویی

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/07/blog-post_14.html

این صداها را بشنویم: از دهستان تورک دلبران (تالپیران)، بخش مرکزی شهرستان قروه، قرار داده شده در استان فعلی کوردستان

http://sozumuz1.blogspot.com/2017/01/blog-post_23.html