Friday, February 2, 2018

بهار ترکی‌زبانان ايران


بهار ترکی‌زبانان ايران ٭

۱۳ بهمن ۱۳۹۶



آغاز خبر:

بعد از ١١۰ سال سکوت اولین همایش ترکی‌زبانان ایران ۲۷ ژانویه در شهر تهران برگزار شد. از این همایش به عنوان «بهار ترکان» ایران یاد می‌شود. در یک هفته‌ای که از این همایش می‌گذرد ترکان ایران برای اولین بار در گقت‌وگو با رسانه‌های خارجی درخواست‌های فرهنگی و ملی خود را مطرح می‌کنند. رویدادی که تا این مدت ممنوع بوده و مورد پیگرد قضایی قرار می‌گرفت. 

برگزاری اولین همایش ترکی‌زبانان ایران در تهران، پس از ١١۰ سال ممنوعیت و پیگردهای شدید دولتی از فعالیتهای ترکان، رویداد مهمی برای ترکان این کشور است. در این سال‌ها، ترکان ایران که بر اساس آمار غیررسمی نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند، اجازه‌ی تبلیغ و ترویج زبان و ادبیات ترکی را نداشتند. اما از زمان شروع زمامداری روحانی در ایران، چنین فرصتی برای ترکی‌زبانان و هم شهروندان دیگر اقوام این کشور به وجود آمده است: در همایش ترکی‌زبانان، نمایندگان استانهای ترک‌نشین ایران (آزربایجان شرقی، آزربایجان غربی، اردبیل، زنجان، همدان، مرکزی، قزوین، البرز، تهران، قم، گیلان، کردستان، کرمانشاه، چهارمحال و بختیاری، کهگیلویه و بویر احمد، لرستان، اصفهان، فارس، خوزستان، کرمان، سمنان، بوشهر، هرمزگان، خراسان رضوی، خراسان جنوبی، خراسان شمالی، مازندران، گلستان) در مرکز فرهنگی بین‌المللی تهران دور هم آمدند و در کنار شعرخوانی درباره‌ی دوستی ملل نیازها و خواسته‌های فرهنگی خود را هم مطرح کردند.

این بهار سیاسی و اجتماعی تازه از سوم ماه می سال گذشته شروع شد و حال همه‌ی ترکی‌زبانان نشانه‌های آن را می‌بینند.آغاز این تحولات را باید سوم ماه مه ۲۰۱۷ دانست که قصر ملی ایران میزبان نمایندگان شهرهای ترک‌نشین کشور بود. آنها دعوت شده بودند تا درباره‌ی نیازها و درخواست‌های خود و در راستای بهبود وضع فرهنگی و زبان مادری شان اظهارنظر کنند. به گفته‌ی خانم نارین باشقورتاران[1] کسی باور نمی‌کرد: «همه با تردید به همدیگر می‌نگریستیم که این حقیقت دارد یا دامی‌ست برای پاک‌سازی دوباره‌ی ترکان. اما نیازهای خود را بیان کردیم و حال می‌بینیم که آهسته آهسته آن درخواست‌های ما جامه‌ی عمل می‌پوشد».

باشقورتاران می‌گوید: «در این درخواست همین‌طور نوشتیم که ۲٥ ماه آگوست آینده (دوم شهریور ١٢٩٧) صدمین سالگرد تاسیس مدرسه‌ی تورکی (خئییر یوردو- صلاحيه در اورمیه)، نخستین مدرسه‌ی مدرن ترک در ایران است. ما درخواست کردیم که این روز جشن ملی را در اورمیه، در زادگاه این رویداد کلیدی فرهنگ و ادبیات ترک، برگزار کنیم و ترکان ایران را دوباره به هویت و زبان مادری خود دلگرم سازیم». نارین باشقورتاران، از سال ۱۹۹۴ تا حال به خاطر فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی خود در لیست سیاه قرار داشت و اجازه‌ی کار در سازمان‌های دولتی را نداشت. او به پنج سال زندان محکوم شده، ولی به خاطر داشتن کودک نوزاد عفو شده است. خانم باشقورتاران می‌گوید: «حال که فضا باز شده و آزادی سخن گفتن از نیاز و طلبات ملی خود داریم، شادمان هستیم. اما چشمان‌مان پر اشک است و جوانی‌مان از دست رفته است». او می‌پرسد: «چه کسی پاسخ این همه درد و داغ و بدنام‌شدن‌های ما را خواهد داد؟». رئیس‌جمهور جدید ایران، فضای کشور را به کلی تغییر داده است و فضای فرهنگی قابل مقایسه با یک سال پیش نیست. به گفته‌ی او همایش سراسری ترکان ایران مقدمه‌ی این تغییرات است.

در  همایش ترکی‌زبانان ایران جای نمایندگان فرهنگی ایلات تورک، خالی بود. آرسلان قاینارجا [2] با طرح این موضوع در همایش از حال ترکی‌زبانان ایلات جویا شده است. به گفته‌ی او در ایران که مهد ادبیات ترک است و چهره‌های برجسته‌ی ادبیات ترک مثل جهانشاه، ختایی، هیدجی، شهریار، تلیم خان، ماذون قشقایی، دده گؤیچه‌ک باهارلی، دده کاتب و .... زاده‌ی این کشورند، حتی یک مدرسه‌ی ترکی باقی نمانده و همه‌ی مدرسه‌های ترک درهایشان بسته شده است. از این شاعران بسیاری بین ترکان آسیای میانه و آسیای صغیر شناخته شده‌اند. آرسلان آقچا قایا در این گفت‌وگو از اتحادیه‌ی نویسندگان ایران و ترکیه و جمهوری آزربایجان انتقاد می‌کند که شاعر و نویسندگان ترکی‌نویس ایران را نادیده می‌گیرند و با هر بهانه‌ای آنها را به عضویت نمی‌پذیرند.

در این همایش اعلام شده که در عین حال در ایران بیش از ۵۰٠۰ شاعر و نویسنده‌ی ترکی‌زبان فعالیت می‌کنند که صاحب کتاب‌اند. کتاب‌هایی که خود با هزینه‌ی شخصی در حدود چند صد نسخه منتشر و بین خوانندگان توزیع کرده‌اند.

در این همایش همین طور درخواست شده که ترکان ایران باید مجله‌ای ماهانه‌ای در سطح ملی داشته باشند تا روابط بین ترکان کشور را تقویت دهد.

درخواست ترکی‌زبانان ايران:

برداشتن ویزا یا روادید سفر به کشورهای همزبان ترکیه و آزربایجان.
اعلام شدن زبان ترکی به عنوان زبان رسمی دوم در ایران
راه‌اندازی مدرسه‌های ترکی بسته شده
تاسیس و انتشار مجله‌ای ترکی در سطح ملی
اختصاص یکی از دهها شبکه‌ی تلویزیون دولتی به زبان ترکی
برگزاری همایش‌های سراسری در همه‌ی شهرهای ترک‌نشین
برگزاری همایش‌های فرهنگی با همزبانان دیگر
برگزاری همه‌پرسی سراسری بین استادان و ضیائیان مدرسه‌ها و بررسی مشکلات محله‌های ترک‌نشین و رسیدگی به نیازهای آنها از طریق مرکزهای فرهنگی و سازمان‌های دولتی
آسان شدن انتقال کتابهای ترکی از ترکیه و جمهوری آزربایجان از راه‌های زمینی و کاهش مقررات گمرکی و نیز تسهیل رساندن کتاب از طریق پستخانه‌های دولتی با هزینه‌ی پایین‌تر نسبت به سایر کالاها
اختصاص بودجه‌ی دولتی برای تولید و انتشار کتاب‌های درسی و آموزشی
تبادل کتاب بین ترکان کشورهای همسایه‌ی ایران و ترکیه و آزربایجان
تقویت مرکزهای فرهنگی ترکان در شهرهای ترک‌نشین
-انتخاب رئیسان کاردان و دلسوز ملت در مراکز فرهنگی ترک
افزایش تعداد نویسندگان و شاعران ترک ایرانی در اتحادیه‌ی نویسندگان ایران
بازگرداندن پیکره‌های جمشیدخان افشار اورومی و تقی رفعت و ...و معرفی الگوهای جدید فرهنگی و تاریخی تا جوانان ترک به آنها بنگرند و به فرهنگ و تاریخ خود رو آرند
بزرگداشت از استادان دانشگاه و دانشمندان ترک که سهم ارزنده در ارتقای جامعه و فرهنگ خود داشته‌اند
سفید کردن نام‌های چهره‌های فرهنگی ترک که بیهوده بدنام و ممنوع از صحبت در رسانه‌ها شده‌اند و بیکار و خانه‌شین شده‌اند
برگزاری بزرگداشت سزاوار از چهره‌های مهم ترک در همه‌ی شهرهای ترک‌نشین
باز شدن مدرسه‌های ترکی به نام چهره‌های مهم ترک
بازنشر همه‌ی آثار نویسندگان و شاعران ترک
-اجازه‌ی نام‌گذاری سنتی ترکی و غیرفارسی
تاسیس و فعال کردن انتشارات ترکی در شهرهای ترک‌نشین
حذف تطبیق‌سازی مدرک‌های دانشگاه‌های ترکیه و آزربایجان در ایران
تربیت آموزگاران ترک در دانشگاه‌های ترکیه و آزربایجان و بالا بردن دانش و مهارت استادان دانشگاه‌ها و آموزگاران مدرسه‌های ترکان
برگزاری مسابقه‌های داستان‌های کوتاه، رمان و شعر در سطح شهری و جمهوری
بالا بردن کیفیت چاپ کتاب و افزایش کتاب‌های ترکی
دادن گذرنامه (پاسپورت) و مقام شهروندی به ترکانی که از ترکیه و آزربایجان برگشته‌اند و در زادگاه خود در ایران بی مدرک سرسان‌اند.

پایان خبر

----------------------------------------------------------------------------------------------------

٭ این یک نوشته‌ی طنز است. اخیرا یک خبر بسیار مهم به نام «بهار تاجیک‌زبانان ازبکستان» در رادیو زمانه در باره‌ی برگزاری اولین همایش تاجیک‌زبانان در ازبکستان درج شده است. در این همایش که در تاریخ ازبکستان سابقه ندارد، استادان و شعرا و نویسندگان تاجیک در گقت‌وگو با رسانه‌های داخلی و خارجی درخواست‌های فرهنگی و ملی خود را مطرح کرده‌اند. رویدادی که تا این مدت ممنوع بوده و مورد پیگرد قضایی قرار می‌گرفت. من در این خبر رادیو زمانه، کلمات «تاجیک» و «ازبکستان» و نام شعرا و نویسندگان تاجیک ... را به ترتیب با «ترک» و «ایران» و نام شعرا و نویسندگان تورک و ... عوض کردم، یعنی آنرا به نوعی بومی‌سازی کرده به شرایط ایران انطباق دادم. و بدین ترتیب، یک خبر جدی، به نوشته‌ای طنز تبدیل شد. زیرا وضعیتی که تورکان ایران در حال حاضر در آن زندگی می‌کنند (داشتن نصف جمعیت، اما محروم بودن از نظام تحصیلی تورک و مدارس تورک، رسمی نبودن زبان تورکی، ....)، به واقع طنزی تلخ، حتی یک مسخرگی آبسورد است. این خبر همچنین درجه‌ی عقب‌ماندگی دولت و جامعه‌ی ایران -که ملت تورک را از حقوق انسانی و ملی‌اش محروم کرده است- را از ذهنیت عصر ما و آنچه در منطقه می‌گذرد نشان می‌دهد. البته این وضعیت دیر نخواهد پائید. هم نظام تحصیلی تورک ایجاد خواهد شد و زبان تورکی زبان رسمی دولت مرکزی خواهد گردید. و هم از مسببین و مسئولین تاریخی این مسخرگی آبسورد و در راس آنها دولت ایران و نخبگان و روشنفکران خائن تورک که در ایجاد آن سهیم بودند و یا در مقابل آن تسلیم شدند حساب باز خواسته خواهد شد. مئهران باهارلی


----------------------------------------------------------------------------------

۱۳ بهمن ۱۳۹۶

بهار فارسی‌زبانان ازبکستان

شهزاده سمرقندی





بعد از ۳۰ سال سکوت اولین همایش فارسی‌بانان ازبکستان ۲۷ ژانویه در شهر تاشکند برگزار شد. از این همایش به عنوان «بهار تاجیکان» ازبکستان یاد می‌شود. در یک هفته‌ای که از این همایش می‌گذرد تاجیکان ازبکستان برای اولین بار در گقت‌وگو با رسانه‌های خارجی درخواست‌های فرهنگی و ملی خود را مطرح می‌کنند. رویدادی که تا این مدت ممنوع بوده و مورد پیگرد قضایی قرار می‌گرفت.  درباره این همایش با برخی از صاحب‌نظران گفت‌وگو کرده‌‌ایم.



گزارش و گفت‌وگوهای زمانه از این تحولات را در پی می‌خوانید:

برگزاری اولین همایش فارسی زبانان ازبکستان در تاشکند، پس از ۳۰ سال ممنوعیت و پیگردهای شدید دولتی از فعالیتهای تاجیکان، رویداد مهمی برای تاجیکان این کشور است. در این سال‌ها، تاجیکان ازبکستان که بر اساس آمار غیررسمی نیمی از جمعیت کشور را تشکیل می‌دهند، اجازه تبلیغ و ترویج زبان و ادبیات فارسی را نداشتند. اما از زمان شروع زمامداری شوکت میرضیایف در ازبکستان، چنین فرصتی برای فارسی‌زبانان و هم شهروندان دیگر اقوام این کشور به وجود آمده است: در همایش فارسی‌زبانان، نمایندگان ولایات تاجیک‌نشین ازبکستان (فرغانه، سرخان دریا، قشقه دریا، تاشکند، سمرقند، بخارا، نوایی و جیزخ) در مرکز فرهنگی بین‌المللی تاشکند دور هم آمدند و در کنار شعرخوانی درباره دوستی ملل نیازها و خواسته‌های فرهنگی خود را هم مطرح کردند.

در باره این همایش و شیوه برگزاری آن با دلشاد فرهادزاد، شاعر و استاد دانشگاه سمرقند گفت و گویی انجام داده ایم که می توانید در اینجا گوش دهید:



امینه شرف‌الدین‌وا، از فعالان اجتماعی سمرقند، معتقد است این بهار سیاسی و اجتماعی تازه از سوم ماه می سال گذشته شروع شد و حال همه فارسی‌زبانان نشانه‌های آن را می‌بینند.

آغاز این تحولات را باید سوم ماه مه ۲۰۱۷ دانست که قصر ملی ازبکستان میزبان نمایندگان شهرهای تاجیک‌نشین کشور بود. آنها دعوت شده بودند تا درباره نیازها و درخواست‌های خود را در راستای بهبود وضع فرهنگی و زبان مادری شان اظهارنظر کنند. به گفته خانم شرف‌الدین‌وا کسی باور نمی‌کرد: «همه با تردید به همدیگر می‌نگریستیم که این حقیقت دارد یا دامی‌ست برای پاک‌سازی دوباره تاجیکان.» اما نیازهای خود را بیان کردیم و حال می‌بینیم که آهسته آهسته آن درخواست‌های ما جامه عمل می‌پوشد.

شرف‌الدین‌وا می‌گوید: «در این درخواست همین‌طور نوشتیم که ۲۷ ماه آوریل آینده صد و چهلمین سالگرد صدرالدین عینی، سردفتر ادبیات تاجیک است، ما درخواست کردیم که این روز جشن ملی در بخارا، در زادگاه این چهره کلیدی فرهنگ و ادبیات تاجیک، برگزار کنیم و تاجیکان بخارا را دوباره به هویت و زبان مادری خود دلگرم سازیم

امینه شرف‌الدین‌وا، از سال ۱۹۹۴ تا حال به خاطر فعالیت‌های فرهنگی و اجتماعی خود در لیست سیاه اسلام کریموف قرار داشت و اجازه کار در سازمان‌های دولتی را نداشت. او به پنج سال زندان محکوم شده ولی به خاطر داشتن کودک نوزاد عفو شده است. خانم شرف‌الدین‌وا می گوید: «حال که فضا باز شده و آزادی سخن گفتن از نیاز و طلبات ملی خود داریم شادمان هستیم، اما چشمان‌مان پر اشک است و جوانی‌مان از دست رفته است

او می‌پرسد: «چه کسی پاسخ این همه درد و داغ و بدنام‌شدن‌های ما را خواهد داد؟»

به این گفت‌وگو با امینه شراف‌الدین‌وا می‌توانید در اینجا گوش دهید:



اصل‌الدین قمرزاده یکی از چهره‌های فرهنگی ازبکستان می‌گوید که رئیس‌جمهور جدید ازبکستان، شوکت میرضیایف، فضای کشور را به کلی تغییر داده است و فضای فرهنگی قابل مقایسه با یک سال پیش نیست. به گفته او همایش سراسری تاجیکان ازبکستان مقدمه این تغییرات است.

در  همایش فارسی زبانان ازبکستان جای نمایندگان فرهنگی بخارا، از بزرگترین شهر تاجیک‌نشین ازبکستان خالی بود.

اصل‌الدین قمرزاده با ظرح این موضوع در همایش از حال فارسی‌زبانان بخارا جویا شده است. به گفته او در بخارا تنها یک مدرسه فارسی-تاجیکی در ده “پیش کوه” ولایت کوهستانی بخارا باقی مانده و دیگر همه مدرسه‌ها درهایشان بسته شده است.

بخارا که مهد ادبیات معاصر تاجیک است و چهره‌های برجسته‌ای ادبیات معاصر تاجیک مثل صدرالدین عینی، جلال اکرامی و پیرو سلیمانی و محمدجان شکوری زاده این شهرند، در حال حاضر تنها پنج نفر شاعر و نویسنده‌ دارد که هیچ کدام از آنها در همایش روز شنبه حضور نداشتند.

از این شاعران اسد گل‌زاده، هدیه رجبوا و تاجی تاجی زاده که تربیت دیده بخش زبان و ادبیات دانشگاه دولتی سمرقند اند، بین تاجیکان آسیای میانه شناخته شده‌اند. اسد گل‌زاده، تنها شاعر فارسی‌زبان ازبکستان است که عضو اتحادیه نویسندگان ازبکستان است.

اسد گل‌زاده حدود ۸۰ سال سن دارد و در شهر بخارا به سر می‌برد.

اصل الدین قمرزاده در این گفت‌وگو از اتحادیه نویسندگان ازبکستان و تاجیکستان انتقاد می‌کند که شاعر و نویسندگان فارسی‌نویس ازبکستان را نادیده می‌گیرند و با هر بهانه‌ای آنها را به عضویت نمی‌پذیرند.

در این همایش اعلام شده که در عین حال در ازبکستان بیش از ۵۰۰ شاعر و نویسنده فارسی‌زبان فعالیت می‌کنند که صاحب کتاب اند. کتاب‌هایی که خود با هزینه شخصی در حدود چند صد نسخه منتشر و بین خوانندگان توزیع کرده‌اند.

در این همایش همین طور درخواست شده که تاجیکان ازبکستان باید مجله‌ای ماهانه‌ای در سطح ملی داشته باشند تا روابط بین تاجیکان کشور را تقویت دهد.

به  گفت‌وگو با اصل‌الدین قمرزاده می‌توانید در این جا گوش دهید:



درخواست فارسی‌زبانان ازبکستان:

برداشتن ویزا یا روادید سفر به کشور همزبان تاجیکستان

اعلام شدن زبان فارسی تاجیکی به عنوان زبان رسمی دوم در ازبکستان

راهانداری مدرسه های فارسی بسته شده

تاسیس و انتشار مجله ای فارسی در سطح ملی

اختصاص یکی از ده شبکه تلویزیون دولتی به زبان فارسی تاجیکی

برگزاری همایش های سراسری در همه شهرهای تاجیک نشین

برگزاری همایش های فرهنگی با همزبانان دیگر

برگزاری همه پرسی سراسری بین استادان و ضیائیان مدرسه ها و بررسی مشکلات محله های تاجیک نشین و رسیدگی به نیازهای آنها از طریق مرکزهای فرهنگی و سازمان های دولتی

آسان شدن انتقال کتاب های فارسی از تاجیکستان از راه های زمینی و کاهش مقررات گمرکی و نیز تسهیل رساندن کتاب از طریق پستخانه های دولتی با هزینه پایین تر نسبت به سایر کالاها

اختصاص بودجه دولتی برای تولید و انتشار کتاب های درسی و آموزشی

تبادل کتاب بین تاجیکان و ازبکان دو کشور همسایه ازبکستان و تاجیکستان

تقویت مرکزهای فرهنگی تاجیکان در شهرهای تاجیک نشین

-انتخاب رئیسان کاردان و دلسوز ملت در مراکز فرهنگی تاجیک

افزایش تعداد نویسندگان و شاعران تاجیک ازبکستانی در اتحادیه نویسندگان تاجیکستان

بازگرداندن پیکره‌های رودکی و جامی و نوای و معرفی الگوهای جدید فرهنگی و تاریخی تا جوانان تاجیک به آنها بنگرند و به فرهنگ و تاریخ خود رو آرند

بزرگداشت از استادان دانشگاه و دانشمندان تاجیک که سهم ارزنده در ارتقای جامعه و فرهنگ خود داشته اند

سفید کردن نام‌های چهره‌های فرهنگی تاجیک که بیهوده بدنام و ممنوع از صحبت در رسانه‌ها شده‌اند و بیکار و خانه‌شین شده‌اند

برگزاری بزرگداشت سزاوار از صدرالدین عینی در ۲۷ ماه آوریل به مناسبت ۱۴۰-مین سالگرد تولد این چهره مهم تاجیک در همه شهرهای تاجیک‌نشین و به ویژه در بخارا، زادگاه استاد عینی، به ویژه در ساکتره، که حالا ابگار و خراب است و نیازمند ترمیم مفصل است

باز شدن مدرسه‌های فارسی تاجیکی به نام صدرالدین عینی در شهر بخارا

بازنشر همه آثار صدرالدین عینی به دو زبان، زبان‌های فارسی تاجیکی و ازبکی و احیا کردن مرکز عینی در بخارا

-اجازه نام‌گذاری سنتی بدون «اوف» و «آوا»ی روسی

تاسیس و فعال کردن انتشارات فارسی تاجیکی در شهرهای تاجیک‌نشین

حذف تطبیق‌سازی مدرک‌های دانشگاه‌های تاجیکستان در ازبکستان

تربیت آموزگاران تاجیک در دانشگاه‌های تاجیکستان و بالا بردن دانش و مهارت استادان دانشگاه‌ها و آموزگاران مدرسه‌های تاجیکان

برگزاری مسابقه‌های داستان‌های کوتاه، رمان و شعر در سطح شهری و جمهوری

بالا بردن کیفیت چاپ کتاب و افزایش کتاب‌های فارسی تاجیکی

– دادن گذرنامه (پاسپورت) و مقام شهروندی به تاجیکانی که از تاجیکستان برگشته اند و در زادگاه خود در ازبکستان بی مدرک سرسان اند.

مواضع غير ملی و ضد تورک دمکراتهای آزربايجان:
تبریز مرکز جنبش ملیت‌گرایی ایرانی بوده است
کتاب درسی مشروطیت: بعد از این تورکی حرف نزنیم. اگر او تورکی حرف زد جواب ندهیم
٩٨مین سالگرد تاسیس مدرسه‌ی تورک خیر یوردو (صلاحیه) اورمیه و ١٠٧مین سالگرد مدرسه‌ی تورک بالو و یادی از حاجی میرزا فضل الله مجتهد اورمولو
همدان می‌خواست تورکی، زبان رابط بین المللی جهان اسلام شود
نیروهای عثمانی و آزادسازی زبان تورکی در تورک‌ائلی –آزربایجان اتنیک و ایران
موضع منفی خیابانی نسبت به زبان تورکی  به ادعای عبدالله بهرامی
دستور موکد خيابانی برای تحميل زبان فارسی به کودکان تورک و تنبيه آنان به جرم تورکی‌گويی به روايت ناصح ناطق
از خیانتهای آزربایجان‌گرایان: ممنوع کردن تورکی توسط دمکراتهای آزربایجان
از خیانتهای آزربایجان‌گرایان: فیوضات و طراحی نسل کشی ملی و زبانی تورکی در ایران
مبارزه‌ی قهرآمیز و زدوخورد فیزیکی دمکراتهای آزربایجان با تورک‌گرایان و قائلین به عدم مرکزیت (فدرالیستها، آزادی‌خواهان و ملیون واقعی)
کمیته‌ی تروریستی خیابانی- دمکراتهای آزربایجان
اخلالگری‌ها و سابوتاژهای دمکراتهای آزربایجان در تبریز بر علیه نیروهای متحد تورک بومی-عثمانی
خیانت عده‌ای از دمکراتهای آزربایجان و اشغال اورمیه توسط سیمیتقو
از خیانتهای آزربایجان‌گرایان مشروطه‌طلب و دمکراتهای آزربایجان:  برآمدن رضاشاه

تحميل زبان فارسی به تورکها:

دستور مظفرالدین شاه قاجار برای تدریس زبان تورکی در مدارس آزربایجان و اعتناء بایسته به تعلم آن
اسناد دولتی در باره‌ی منسوخ کردن زبان تورکی و فارس‌سازی اجباری تورکها توسط مدارس فارسی‌زبان بنا به گزارشات رسمی سالهای ١٣٠٤-١٣٠١
زدن افسار الاغ به سر کودکان تورک و بستنشان به آخور تا مثل آدم به فارسی حرف بزنند
تکلم به لهجه‌ی اجنبی تورکی اکیداً ممنوع است. با زبان شیرین فارسی صحبت کنید!
یک سند تاریخی: تحمیل زبان فارسی به شاگردان تورک با توبیخ و اخطار و قدغن نمودن تورکی حرف زدن در مدارس
خانم معلم و صندوق جریمه‌ی تکلم به زبان تورکی
جلوگیری از جار زدن به زبان تورکی در مدارس شهر بین (بن)، استان چهارمحال بختیاری - ایران مرکزی
قومیتگرائی افراطی فارسی و مراسم کتاب‌سوزی ٢٦ آذر سال ١٣٢٥ در آزربایجان
رابینو: روستائیان همدان تورک‌اند و کلمه‌ای فارسی نمی‌دانند.
دانش‌آموزان تورک کوریجان- کبود راهنگ- همدان اصلاً زبان فارسی نمی‌دانند
بخشنامه‌ی اداره‌ی فرهنگ آزربایجان برای رایج ساختن نام و هویت قومی آذری و آذربایجانی به جای تورک

نسل‌کشی زبانی تورکی در ايران:

مورد ایران: نژادپرستی زبانی، نسل‌کُشی زبانی و زبان‌کُشی دولتی
سیاست انکار و سرکوب هویت و ملت تورک ورشکست شده است
هویت‌پروری و برابری‌خواهی ملی تورک، مبارزه‌ای علیه نژادپرستی، نئوفاشیسم و نئوکولونیالیسم
ناسیونالیستهای افراطی فارس و پان‌ایرانیستها، از چپ و راست و بنیادگرا و ... نازیستهای ایران و خاورمیانه‌اند.
کانون مبارزه با نژادپرستی و تورک‌ستیزی در ایران
نه‌‌ای به آن چشمهای مهربان و پر امید
آقای آیت الله، شما چرا تورکی یاد نگرفته‌اید؟!
اشکالات اصل ١٥ قانون اساسی و مسئله‌ی خط و زبان تورکی
تحریم مدارس فارسی در یک روز و یا یک ساعت مشخص در سراسر ایران
بهار تورکی‌زبانان ایران
مصوبه‌ی حکومت احمدی‌نژاد در باره‌ی تدریس اختیاری دو واحد درسی اختیاری زبان و ادبیات تورکی در دانشگاهها
يکی بر سر شاخ، بن می‌بريدو يا يونسی دستيار رئيس جمهور و بطحايي وزير آموزش و پرورش، نفوذی موساد و سيا هستند

ضرورت رسميت يافتن زبان تورکی

تورکی‌خوانی و تورکی‌نویسی و رسمیت زبان تورکی، ضرورت مدرنیته و مدنی و معاصر شدن مردمان ایران است
همه‌ی زبانهای رایج در ایران، بلا استثناء می‌باید رسمی شوند
رفع بعضی از شبهات در باره‌ی رسمیت زبان تورکی
باز هم معضل رسمیت زبان تورکی
دهکده‌ی جهانی و زبان فارسی
رسمی بودن انحصاری زبان فارسی در تضاد با حقوق بشر، دمکراسی و مدرنیته
افول ستاره‌ی زبان فارسی به عنوان زبان رابط. فارسی می‌باید به مرزهای طبیعی خود عقب‌نشینی کند
عقبگرد به سنگر ملی، مشترک و سراسری
اعلامیه جهانی حقوق زبانی  Universal Declaration of Linguistic Rights
در دفاع از تاتها، تالشها، گیلکها و حقوق و زبانشان
مطالبات بنیادین مردم تورک در سراسر ایران (فارغ از استان، لهجه، مذهب و گرایشات سیاسی)


[1]  باش‌قورتاران: روستایی در بخش شیرین‌سو، کوره‌نگ (کبودرآهنگ)، استان همدان، تورک‌ائلی
[2]  قاینارجا (غینرجه): نام روستایی در بخش مرکزی، شهرستان خنداب، استان مرکزی، تورک‌ائلی

No comments:

Post a Comment

Note: Only a member of this blog may post a comment.