Thursday, March 11, 2021

له‌لین‌ده‌ن (لاله جین)، تورک‌جه یازی‌لی سین‌داش‌لاری، سنگ مزارهای تورکی از همدان- تورک‌ایلی

 

له‌لین‌ده‌ن (لاله جین)، تورک‌جه یازی‌لی سین‌داش‌لاری، همدان- تورک‌ایلی (ائتنیک آزه‌ربایجان)

Lelin’den Türkce yazılı sindaşları, Hemedan, Türkili (Étnik Azerbaycan)

Tombstones written in Turkish, from Lelin, Hemedan, Türkili (Ethnic Azerbaijan)

سنگ مزارهای تورکی از له‌لین (للین، لاله‌جین)، همدان، تورک‌ایلی (آزربایجان اتنیک)

 

[☪ یارێم‌آی اوُلدوُز]

 

جوان ناکام

احمد رضایی الماس

فرزند داود

 

شان‌لێ دوْغوُم: ٥-٢-١٣٦٣

غم‌لی اؤلۆم: ٢٠-١-١٣٨٦

 

اوُلدوُزلارا باخ، نه گؤزه‌ل پارلایێر

احمد جان!

سن‌سیز گئجه‌له‌ریمیز اوُلدوُزسوُز

گۆن‌له‌ریمیز اێشێق‌سێز

اۆره‌ییمیز ایستی‌سیزدیر ....

Şanlı doğum

Qemli ölüm

 

Ulduzlara bax, ne gözel parlayır

Ehmed can!

Sensiz gécelerimiz ulduzsuz

Günlerimiz ışıqsız

Üreyimiz istisizdir ...

[مرکز ایلچه‌سی، زاغه کندی]

-------------------

آرامگاه جوان ناکام

خادم الحسین

مهرداد خلج

فرزند حمدالله

 

تولد ٢٩-٥-١٣٧١

وفات ١٨-٥-١٣٢٩

 

فلک‌ین داد الی‌نده‌ن

اوْلمادێم شاد الی‌نده‌ن

یامان یئرده یێخێلدێم

توُتمادێ یاد الیم‌ده‌ن

Felek'in dad elinden

Olmadım şad elinden

Yaman yérde yıxıldım

Tutmadı yad elimden

[له‌لین ایلچه‌سی، ماران کندی]

-------------------

 

آرامگاه

جوان درگذشته، شادروان

مرحوم داود کریمی

فرزند آقا علی

 

تولد لالجین ١٣٤٧

وفات شیراز ٢٣-١٠-٧٩

 

سنه دیییم شیراز داغێ

سینه‌مه چکدیردین داغێ

بیر اوْیان‌دان

بیر بوُ یان‌دان

 

داداش من‌ده‌ن سوال ائتمه

تلقینیی‌یه قێراق ائتمه

منیم حالێم پریشان‌دێر

عَلَم یاتێپ، بئلیم سێنێپ

 

داووُدوُم بی کفن قالدێ

بالام لای لای، بالام لای لای

ساغ یانێ‌ندا آنای قالسێن

بالام لای لای، بالام لای لای

سوْل یانێ‌ندا آتای قالسێن

بالام لای لای، بالام لای لای

Sene diyim Şiraz Dağı

Sineme çekdirdin dağı

Bir oyandan

Bir buyandan

 

Dadaş menden sual étme

Telqiniye qıraq étme

Menim halım perişandır

Elem yatıp, bélim sınıpdır 

Davud'um bî kefen qaldı

 

Balam lay lay, balam lay lay

Sağ yanında Anay qalsın

Balam lay lay, balam lay lay

Sol yanında Atay qalsın

Balam lay lay, balam lay lay

[له‌لین مرکز مزارلیق]

-------------------

 

هو المحبوب

در این مزار شریف فرزندی دلسوز مهربان آرمیده

مرحوم شادروان

اسماعیل شمسی جاذب

فرزند محمد

 

تولد ١٣٥٥

وفات ٢٤-٦-١٣٨٠

 

عزیزیم دوْیمادێم سن‌ده‌ن

نه تئز من‌ده‌ن دوْیوُپ گئتدین

غریب‌ه‌م من بو دۆنیادا

منی آغلار قوْیوُپ گئتدین

بهار عؤمرۆن خازان اوْلدوُ

آچێلماز گۆل‌له‌رین، سوْلدوُ

آنان اؤلسۆن سنه نوْلدوُ

بئیله گیزلین کؤچۆپ گئتدین

Ezizim doymadım senden

Ne téz menden doyup gétdin

Qeribem men bu dünyada

Meni ağlar qoyup gétdin

Bahar ömrün xazan oldu

Açılmaz güllerin soldu

Anan ölsün, sene noldu

Béyle gizlin köçüp gétdin

[له‌لین مرکز مزارلیق]

 

یاریم‌آی: هلال، یانگی آی، یئنگی آی، یئنی آی، گنج آی، یاریم آی (اوزبیک‌جه، تورکمه‌ن‌جه، تاتارجا)، ژارتی-یاردی آی (کازاخ‌جا)، آیچا (تورکییه)، آی پارا (آزه‌ربایجان رئسپوبلیکاسی)

تلقینیی: تلقینین

آنای: آنان

آتای: آتان

 

قایناق:

NURULLAH GÖZCÜ, HEMEDAN EYALETİ BAHAR İLİ TÜRK KÜLTÜRÜNDE GEÇİŞ DÖNEMLERİ. Anabilim Dalı Yüksek Lisans Tezi, T.C. Kırklareli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Çağdaş Türk Lehçeleri Ve Edebiyatları, Tez Danışmanı Prof. Dr. Bülent Bayram, Mayıs – 2019

http://acikerisim.kirklareli.edu.tr:8080/xmlui/handle/20.500.11857/1116

Tuesday, March 9, 2021

متن تورکی نطق مظفرالدین شاه در لزوم اصلاحات رادیکال، ترجمه‌ی مهدی‌خان تبریزی مدیر روزنامه‌ی حکمت قاهره

متن تورکی‌ی نطق مظفرالدین شاه در لزوم اصلاحات رادیکال، ترجمه‌ی مهدی‌خان تبریزی مدیر روزنامه‌ی حکمت قاهره

 

مئهران باهارلی


در این مقاله متن تورکی نطقی از مظفرالدین شاه در لزوم محدود کردن اختیارات سلطنتی‌اش و دعوت از مقامات دولت قاجار برای نترسیدن از مطرح ساختن اصلاحات رادیکال را آورده‌ام. در این خطابه‌ی تاریخی و خارق العاده مظفرالدین شاه خطوط کلی که به بنا به ارزیابی و تجربیات او در امر اصلاحات و بازسازی نظام دولت می بایست تعقیب می شدند را یک به یک می شمارد. این‌ها به واقع هم پیش‌شرط‌های توسعه و مشخصات یک دولت مودرن هستند: «تاسیس محاکم عدلیه، اجرای قانون اساسی، تنظیم وزارت‌خانه‌ها با فروعاتشان، محدود ساختن جزئی و کلّی‌ی ادارات دولتی، استقلال وزراء و مسئولیتشان در وظائف خود، عدم مداخله‌ی هیچ‌کدام در امور دیگری، فیصله یافتن امور هر وزارت‌خانه با رأی اکثریت اعضای هئیت وزراء و مجلس شورا، سپردن امور به اهل کفایت و درایت، و دادن صلاحیت کامل به آن‌ها».

مظفرالدین شاه سپس می‌گوید «مقامات و مشروطه‌طلبان به قدر کافی اصلاح‌طلب و عدالت‌خواه نیستند و لایحه‌ای که در مورد اصلاحات داده‌اند بسیار محدود بوده، برای سیاست ملی و اصلاحات مُلکی و رفاه مردم کافی نیست. آن‌ها جسارت مطرح کردن نکات اساسی و در راس آن‌ها محدود کردن اختیارات مطلقه‌ی شاه را ندارند. از این رو من پیش‌دستی کرده، خود لزوم محدود کردن اختیارات سلطنتی‌ام را تشریح می‌کنم. زیرا تا زمانی که اختیارات مطلقه‌ی شاه محدود نشده است، ارباب قدرت و روحانیون شیعی هم، برای نفوذ تامّه‌ی خود حدّ و مرزی نخواهند شناخت، و ترقّی و پیشرفت مادّی و معنوی و روحی‌ی ملّت و دولت ممکن نخواهد بود....».

در زیر نخست این متن تورکی، که ترجمه‌ی مهدی خان تبریزی زعیم الدوله ملقب به رئیس الحکماء، مدیر روزنامه‌ی حکمت چاپ قاهره است را آورده، سپس ترجمه‌ی آن به فارسی و در نهایت چند توضیح مربوطه را عرضه کرده‌ام. 





Sunday, March 7, 2021

«ملت آزربایجان» بنا به سردار سرلشکر پاسدار یحیی رحیم ‌صفوی و یا «آزربایجان‌گرایی سپاه پاسدارانی»

«ملت آزربایجان» بنا به سردار سرلشکر پاسدار یحیی رحیم ‌صفوی

و یا

«آزربایجان‌گرایی سپاه پاسدارانی»

 

مئهران باهارلی


سردار سرلشکر پاسدار یحیی رحیم صفوی در تبریز اظهاراتی در باره‌ی «ملت آزربایجان» کرده و در این میان اصول و مولفه‌های نوعی از آزربایجان‌گرایی که دولت جمهوری اسلامی ایران مبلّغ آن است را بر شمرده است[1]. وی در گفتار خود در حالی که در تطابق با مواضع و سیاست رسمی دولت ایران، منکر وجود ملتی بنام «تورک» در ایران است و حتی یک بار نام «تورک» را در اشاره به تورکان ساکن در ایران و منطقه‌ی آزربایجان به‌کار نه‌می‌برد، مطابق با ترمینولوژی آزربایجان‌گرایی، تورک را صرفاً در اشاره به تورکان آسیای صغیر و عوثمان‌لی‌ها استفاده کرده، در عوض بخشی از ملت تورک که در جوغرافیای آزربایجان ساکن است را چندین بار «ملت آزربایجان» و یک بار «آزری» می‌نامد. وی ملت آزربایجان را دارای تضاد تاریخی با تورکان آسیای صغیر و سازنده‌ی هویت ملی ایرانی بر اساس تشیع در مقابله با عوثمان‌لی می‌داند.

اجتناب از «تورک» نامیدن تورک‌های ساکن در ایران و در عوض تبلیغ «ملت آزربایجان» از طرف دست‌یار و مشاور عالی رهبر جمهوری اسلامی ایران در امور نیروهای مسلح، ناشی از آن است که جمهوری اسلامی ایران کماکان مانند رژیم پهلوی، به درستی «تورک بودن» -و نه «آزربایجانی بودن-» را دارای پوتانسیل بیدار کردن حسیات ملی، «تورکیه» -و نه «جمهوری آزربایجان»- را دارای قابلیت به حرکت در آوردن آمال ملی تورکان ساکن در ایران و مانند سال‌های جنگ جهانی اول توانا به متحقق کردن آن‌ها، و در نتیجه «تورک» و «تورکیه» را تهدید واقعی برای حاکمیت فارس بر کل کشور، و مفهوم «ملت آزربایجان» را مفید در دفع این تهدید ارزیابی می‌کند. 

بنا به سردار سرلشکر رحیم صفوی: («ملت آذربایجان» با تورکان آسیای صغیر و امپراتوری عوثمان‌لی تضادی تاریخی دارد. ملت آذربایجان سازنده‌ی اصلی هویت دینی و ملی ایرانیان که شیعه می‌باشد در مقابل امپراطوری عوثمان‌لی است. ریشه‌ی آذری‌ها آریایی است. از دیگر شاخصه‌های «ملت آذربایجان» پرچم‌داری جنبش‌های ملی و مذهبی در ایران مانند جنبش مشروطیت؛ و شجاعت و فداکاری در راه نجات و تامین امنیت ملی ایران است. آذربایجان تربیت کننده‌ی شخصیت‌هایی مانند خیابانی و ستارخان و خامنه‌ای، مدنی، قاضی، مشکینی، علامه طباطبایی، علامه امینی، علامه جعفری به تاریخ معاصر ایران است. این‌ها شخصیت‌های ملی ملت آذربایجان هستند).

هر چند امروز گونه‌های متفاوت آزربایجان‌گرایی (آزربایجان‌گرایی پان‌ایرانیستی، آزربایجان‌گرایی ایران‌گرا، آزربایجان‌گرایی استالینیستی، آزربایجان‌گرایی داشناکی، آزربایجان‌گرایی پ‌ک‌کایی، آزربایجان‌گرایی تالشی، آزربایجان‌گرایی جمهوری اسلامی-سپاه پاسدارانی و ...) موجود و در میان آن‌ها تفاوت‌هایی وجود دارد، اما همه‌ی گونه‌های متفاوت آزربایجان‌گرایی دارای اصول بنیادین و مشترکی هستند که سردار پاسدار صفوی هم در گفتار خود آن‌ها را تکرار کرده است.

آزربایجان‌گرایی مانع اصلی داخلی در روند ملت‌شونده‌گی توده‌ی تورک ساکن در ایران و احقاق حقوق ملی، فرهنگی، سیاسی او

آزربایجان‌گرایی و یا اعتقاد به وجود «قوم آزربایجان» و «ملت آزربایجان» (و آزری)، به لحاظ تاریخی یک مهندسی هویت قومی-ملی استعماری و نژادپرستانه است که به منظور نفی، انکار و نابود ساختن هویت ملی و ملت و تاریخ و فرهنگ تورک ایجاد گردیده است. آزربایجان‌گرایی در یک صد سال گذشته یکی از مهم‌ترین ابزارهای سیاست نسل‌کشی ملی تورک در ایران و قفقاز بوده و موفق شده است که با پیش راندن پارادایم جدید و خیالی و موهوم «ملت آزربایجان» به جای «ملت تورک» در ایران، و بدین ترتیب با ایجاد سردرگمی عمیق هویتی در میان نخبه‌گان منطقه‌ی آزربایجان مخصوصاً در مرکز-شرق آن (خط تبریز-اردبیل)، منحرف کردن صد و هشتاد درجه‌ای مسیر ملت شونده‌گی تورک‌های منطقه‌ی آزربایجان از «تورک» به «آزربایجانی»، تجزیه‌ی ملت تورک ساکن در ایران به چند گروه قومی مجزا که نام یکی از آن‌ها آزربایجانی است، روند ملت‌شونده‌گی مردمان تورک‌زبان ساکن در ایران و روند وطن‌شونده‌گی تمام سرزمین تورک‌نشین در شمال غرب آن – تورک‌ایلی - را به مدت یک صد سال و به طور موثر مسدود و متوقف نموده، از ادغام آن‌ها در قالب یک ملت واحد تورک جلوگیری، و فارس‌سازی آن‌ها را تسهیل کند.

بر خلاف دیگر گروه‌های ملی منطقه مانند کورد و ارمنی، مساله‌ی تورک و ملت تورک ساکن در ایران، بزرگ‌ترین گروه ملی منطقه، در نتیجه‌ی آسیمیلاسیون شدید و خنثی، و منفعل و از رده خارج شدن بسیاری از فعالین تورک در مرکز و شرق آزربایجان توسط هویت ملی ضد تورک جعلی و موهوم ملت آزربایجان که در ایران وجود خارجی نه‌دارد، عملاً از صحنه و معادلات سیاست داخلی و منطقه‌ای حذف شده است. به گونه‌ای که علی رغم تورک بودن اکثریت نسبی مردم در ایران و حاکمیت تورک بر ایران اقلاً به مدت هزار سال و تعلق ایران به دنیای تورکیک و تمدن تورک در این مدت، واقعیات دموگرافیک و تاریخی مذکور در مطالعات آکادمیک تاریخی و ایران‌شناسی و مردم‌شناسی و جمعیت‌شناسی و .... هم‌چنین در نظام و معادلات سیاسی داخلی ایران، منطقه‌ای، بین‌المللی از جمله در سیاست‌های تورکیه و حتی در مناسباتش با ایران به هیچ وجه منعکس نه‌می‌شود. قبول موهوم «ملت آزربایجان» به جای واقعیت «ملت تورک» از طرف بسیاری از نخبه‌گان آزربایجان‌گرا در ایران و هم‌چنین جمهوری آزربایجان در یک صد سال اخیر که در جهان‌بینی‌شان در ایران تورک و مساله‌ی تورک وجود نه‌دارد باعث شده است که از دیدگاه مراکز قدرت و بازی‌گران منطقه‌ای و جهانی هم در ایران تورک و مساله‌ی ملی تورک، مساله‌ای ناموجود پذیرفته شود.



Thursday, March 4, 2021

عادله سلطان‌ین غالاتا مولوی‌خانه‌سی‌نه پاپدیردیغی گؤله‌ت‌ین یازیتی-١٨٤٦

 عادله سلطان‌ین غالاتا مولوی‌خانه‌سی‌نه پاپدیردیغی گؤله‌ت‌ین یازیتی-١٨٤٦

Âdile Sultan’ın Galata Mevlevihânesi’ne yaptırdığı gölet’in yazıtı-1846




منبعِ جویِ کَرَم عادله سلطان کیم اوْدوُر

فیضِ عصمت‌له جهان ایچره معالی اَلقاب

شاهِ دورانِ جهان‌بانا اوْدوُر همشیره

بحرِ جود ائیله‌میش اوْل ذاتی خدایِ وهّاب

قالسا لایق نیجه دریالاری بوُ دنیانین

موجه‌یِ لطفونه نسبت ایله مانندِ حباب

صیف اوْلونُجا دده‌گان سوُ بوُلامازدی بوُندان

ائیله‌مه‌کده‌یدی عَطَش آنلاری خیلی اِتعاب

مولوی‌خانه‌ده صَهْریج بنا ائتدیک‌ده

قیلدی درویش‌له‌ره جوششِ لطفون اِشراب

چشمه‌یِ ذاتی‌نا جاریّه اوْلوُپ آبِ حیات

عمرونو حقّ ائده فیض ایله بی حدّ و حساب

جوهرین حرف‌له نظمه وئره‌لی آبِ قلم

یازدی تاریخی‌نی بیر بیت‌ده زیور کَتّاب

قالاتا درگه‌ی‌نه عادله سلطان صهریج

یاپدیرینجا دده‌له‌ر جوددان اوْلدوُ سیراب

 

اثرِ خامه‌یِ مَحْمَدْ رفعت

 

Menba-i cûy-i kerem Âdile Sultan kim odur

Feyz-i ismetle cihân içre maâli elkab

Şâh-i devrân-i cihanbâna odur hemşîre

Bahr-i cûd eylemiş ol zâtı hudâ-yi vahhâb

Kalsa lâyık nice deryâları bu dünyânın

Mevce-yi lütfüne nisbet ile mânend-i hubâb

Seyf olunca Dedegan su bulamazdı bundan

Eylemekdeydi eteş anları haylı ît’âb

Mevlevihâne’de sehrîc bina ettikte

Kıldı dervîşlere cûşiş-i lütfün işrâb

Çeşme-yi zâtına câriyye olup âb-i hayat

Ömrünü Hak ede feyz ile bi hadd u hisâb

Cevherin harfle nazma vereli âb-ı kalem

Yazdı târihini bir beytde ziver kettab

Galata Dergehi’ne Âdile Sulan sehrîc

Yaptırınca Dedeler cûddan oldu sîrâb

 

Eser-i hâme-yi Mehmed Rıf’at

Sunday, February 28, 2021

جماعت ارامنه و آخرین نقشه‌ی آن‌ها برای تاسیس دولت ارمنی به قلم جمشید خان سوباتای‌لی افشار اورمویی مجدالسلطنه-١٨٩٤

جماعت ارامنه و آخرین نقشه‌ی آن‌ها برای تاسیس دولت ارمنی به قلم جمشید خان سوباتای‌لی افشار اورمویی مجدالسلطنه-١٨٩٤ 

تصحیح، مقدمه، توضیحات و زیرنویس‌ها از مئهران باهارلی

 

Ermeniler ve Ermeni devleti kurmaya yönelik son stratejileri, Cemşid Han Subataylı Afşar Urmulu, Mecd üs-Seltene, 1894

Armenians and their latest strategy for creating an Armenian state, by Cemşid Han Subataylı Afşar Urmulu, Mecd üs-Seltene, 1894

Tashih, önsöz, açıklamalar ve dipnotlar:

Méhran Baharlı

خلاصه:

این مقاله، قسمتی از کتاب سفرنامه‌ی رهبر و قهرمان ملی تورک جمشید خان سوباتای‌لی افشار اورمویی - مجدالسلطنه به تفلیس در سال ١٨٩٤ است. او در این کتاب که آن را در ٢٩ ساله‌گی نوشته، مسائل بسیار متنوعی را با تیزبینی و دقت ثبت و تشریح کرده است. بخشی از این کتاب در باره‌ی ارمنیان قفقاز، مراسم و موسسات دینی، تاریخ و وضعیت سیاسی و فرهنگی ارامنه؛ و تاکتیک‌ها و استراتژی‌های رهبران و گروه‌های ارمنی برای تاسیس دولت ارمنی است. به سبب اهمیت موضوع، این قسمت را به صورت مقاله‌ای مستقل و برای اولین بار منتشر می‌کنم. این نوشته یکی از نخستین و بهترین مطالعات انجام شده در باره‌ی ارمنیان و وضعیت و مسائل و اهداف دینی و فرهنگی و سیاسی جامعه‌ی ارمنی توسط محققین تورک است. جمشید خان به هیچ وجه دوچار تعصبات قومی و ارمنی‌ستیزی و مسیحی‌ستیزی و .... نه‌بود. بر عکس او دوست‌دار واقعی جامعه‌ی ارمنی بود. چنان‌چه در این نوشته‌ هم جامعه‌ی ارمنی و فعالیت‌های مثبت رهبران و روشن‌فکران ارمنی را در زمینه‌های آموزشی، فرهنگی، علمی و ملی ستوده است. اما او انتقاداتی را هم بر رهبران ارمنی وارد آورده است. از جمله: تعصبات قومی ارمنی،‌ جعل تاریخ، توسعه‌طلبی ارضی و دست‌درازی به اراضی همسایه‌گانشان، اغراق در مورد تلفات خود در مقابله با عوثمان‌لی، آمیختن دین و سیاست و بنیادگرایی مسیحی، دخالت کشیشان و کلیسای ارمنی در امر سیاست، سوء استفاده از رابطه با دولت‌های اوروپایی، توسل به تروریسم و خون‌ریزی برای رسیدن به هدف، .... بنا به جمشید خان تاکتیک‌ها و استراتژی رهبران ارمنی برای تاسیس دولت ارمنی این چنین است: رهبران ارمنی دسته‌جات مسلح و تروریستی متعددی (فدایی) را در روسیه و ایران تشکیل می‌دهند. آن‌ها را برای انجام عملیات مسلحانه و خراب‌کاری به طور پیوسته به داخل خاک عوثمان‌لی می‌فرستند. این گروه‌ها  به عملیات تروریستی و ترورهای سیاسی مقامات دولتی در سرتاسر امپراتوری عوثمان‌لی (در استانبول همچنین کشورهای اوروپایی)، و کشتن عساکر و تخریب راه‌ها و ساختمان‌ها اقدام می‌کنند. اهالی ارمنی را با دادن سلاح و آلات جنگی به برپا کردن شورش‌های مسلحانه و خونین تحریک می‌نمایند. تا دولت عوثمان‌لی مجبور به واکنش خشونت‌آمیز شود و و تدابیر خشن و سیاست‌های ظالمانه‌ای را در مورد ارمنیان اتخاذ کند. هدف رهبران ارمنی آن است که کار به قتل عام و کشتار اهالی ارمنی، و خون‌ریزی‌های جدیدتر و بیش‌تر کشیده شود. و بدین ترتیب زمینه و دلیل مشروع (نجات ارمنیان قربانی) برای دخالت سیاسی و نظامی دولت‌های اوروپایی، تجزیه‌ی خاک عوثمان‌لی و تاسیس کشور ارمنستان بزرگ ارمنی بر خاک او ایجاد شود. جمشید خان در مورد مساله‌ی ارمنی از جمله فعالیت‌های مخفی تشکیلات سیاسی و مسلح ارمنی، بسیار بیشتر از آنچه در این سفرنامه نوشته می‌دانست. زیرا او یک نظامی-ژنرال و دولت‌مرد-والی، مورخ و محقق تاریخ بود. او اهل شهر اورمو بود، شهری که همیشه مورد طمع دولت‌های صلیبی اوروپایی و در معرض تهدید رهبران و دسته‌جات گروه‌های قومی متفق آن‌ها بود. او فعالیت‌های رهبران و روشن‌فکران و دسته‌جات و تشکیلات سیاسی گروه‌های مذکور در عوثمان‌لی و قفقاز و ایران قاجاری را به دقت و پیوسته تعقیب و مطالعه می‌کرد، .... اما همان‌گونه که خودش هم ذکر کرده، به دلیل جدا نه‌شدن از هدف سفرنامه‌نویسی این مطالب را در این کتاب بیان نه‌کرده است. با این‌همه، نوشته‌ی جمشید خان، علی رغم کوتاه بودن و تلاش او برای خلاصه‌نویسی، دارای اطلاعات کلیدی متعددی در باره‌ی فعالیت‌های سیاسی و ارتباطات بین‌المللی ناسیونالیسم ارمنی نیز است. از جمله این که شهر مارسی در فرانسه دومین مرکز فرهنگی و سیاسی ارمنیان در جهان است. و دوم این که رهبران ارمنی از قرن سیزده میلادی از پاریس توقع داشتند که به عنوان پرچم‌دار ذهنیت صلیبی و حامی آن‌ها عمل نموده، اقدام به تاسیس یک اتحاد نظامی مسیحی در اوروپا برای حمله به تورک‌ها در آناتولی، تجزیه‌ی آن و تاسیس دولت ارمنی بر آن سرزمین بکند.

اؤزه‌ت:

بو مقاله ‌تورک میللی قهرمانی و لیدئری جمشید خان سوباتای‌لی افشار اورمولو – مجدالسلطنه‌نین ١٨٩٤ ایلی‌نده ‌٢٩ یاشی‌ندا ایکه‌ن تیفلیس‌ه ‌یاپدیغی یول‌چولوق سیراسی‌ندا یازدیغی گه‌زی (سیاحت) کیتابی‌نین بیر بؤلومونو ایچه‌رمه‌ک‌ده‌دیر. جمشید خان کیتابی‌ندا بیر چوخ فرق‌لی قونونو قید ائدیپ آنلاتمیش‌دیر. بو کیتابین بیر بؤلومو قافقاز ائرمه‌نی‌له‌ری، تاریخ‌له‌ری، اونلارین دینی تؤره‌ن‌له‌ری، قوروم‌لاری، سیاسی و کولتوره‌ل دوروم‌لاری حاققی‌ندادیر. جمشید خان کیتابی‌ندا ائرمه‌نی لیدئرله‌رین و گروپ‌لارین بیر ائرمه‌نی دولتی قورما چابالاری‌ندا قول‌لاندیق‌لاری تاکتیک و ایستیراتئژی‌له‌ری ده ‌اینجه‌له‌ییر. بو بؤلومون اؤنه‌می نه‌ده‌نی‌یله ‌اونو ایلک که‌ز و آیری بیر مقاله ‌اولاراق یایین‌لاماق‌دایام. جمشید خان‌ین بو یازی‌سی ائرمه‌نی توپلومونون دینی، کولتوره‌ل، سیاسی و میللی آماج‌لاری اوزه‌ری‌نه‌ تورک آراشدیرماجی‌لارین یاپدیغی ایلک و اه‌ن قاپسام‌لی چالیشمالاردان بیری‌دیر. جمشید خان‌ین ائتنیک اؤن‌یارقی‌لاری اولمادیغی کیمی، ائرمه‌نی و خیریستییان قارشیت‌لیغی دا یوخ‌دو. لاپ ته‌رسی‌نه، جمشید خان ائرمه‌نی توپلومونون گئرچه‌ک بیر دوستو ایدی. نیته‌کیم کیتابی‌ندا ائرمه‌نی میللتی‌نین لیدئرله‌ری‌نی و آیدین‌لاری‌نی ائییتیم، کولتور، بیلیم و اولوسال آلان‌لارداکی اولوم‌لو فعالیت‌له‌ری و باشاری‌لاری‌ندان دولایی اؤوور. آنجاق لاییک، هومانیست و اؤزگور دوشونجه‌لی بیری اولاراق، ائرمه‌نی‌له‌رین تاریخ‌ی چارپیتماسی‌نی، ائتنیک اؤن‌یارقی‌لاری‌نی، یاییلماجی‌لیغی، قونشولاری‌نین توپراق‌لاری‌نا تجاوزونو، عوثمان‌لی ایمپاراتورلوغو ایله ‌یاشانان چاتیشمالارداکی تلفات‌لاری‌نی آبارتمالاری‌نی، دین ایله ‌سیاست‌ین قاریشدیریلماسی‌نی، خیریستییان کؤک‌ده‌ن دین‌چی‌لییی‌نی، قه‌شه‌له‌رین و ائرمه‌نی کیلیسه‌سی‌نین سیاست‌ه ‌قاریشماسی‌نی، آوروپا دولت‌له‌ری‌یله ‌ایلیشکی‌له‌ری کؤتویه ‌قول‌لانماسی‌نی و ائرمه‌نی اولوسال و سیاسی آماچ‌لاری‌نا اولاشماق اوچون تئروریزمه‌ و خشونته ‌باش وورماسی‌نی دا اه‌له‌شدیریر. جمشید خان‌ا گؤره‌ ائرمه‌نی لیدئرله‌رین ائرمه‌نی دولتی‌نی قورما تاکتیک‌له‌ری و ایستیراتئژی‌سی شو بیچیم‌ده‌دیر: ائرمه‌نی لیدئرله‌ر روسیا و ایران‌دا بیر چوخ سیلاح‌لی و تئروریست گروپ (فدایی) اولوشدورورلار. بو گروپ‌لار داها سونرا سوره‌ک‌لی اولاراق عوثمان‌لی توپراق‌لاری‌نا سیلاح‌لی عملیات‌لار و سابوتاژلار گئرچه‌ک‌له‌شدیرمه‌ک اوزه‌ره‌ گؤنده‌ریلیرله‌ر. بونلارین ائیله‌م‌له‌ری آراسی‌ندا عوثمان‌لی توپراق‌لاری‌ندا تئرور عملیات‌لاری، دولت یئتکی‌لی‌له‌ری‌نه‌ (ایستانبول و آوروپا اؤلکه‌له‌ری داخیل اولماق اوزه‌ره) سیاسی سوء قصدله‌ر یاپما، عسکرله‌رین اؤلدورولمه‌سی، یول‌لارین و بینالارین تخریب ائدیلمه‌سی بولونماق‌دادیر. آیری‌جا فدایی‌له‌ر یئره‌ل ائرمه‌نی خالقی‌نا سیلاح و ساواش آراج‌لاری ساغ‌لایاراق اونلاری سیلاح‌لی و قان‌لی آیاق‌لانمالارا تشویق ائتمه‌ک‌ده‌دیرله‌ر. ائرمه‌نی لیدئرله‌ر عوثمان‌لی دولتی‌نی ائرمه‌نی‌له‌ره‌ قارشی سه‌رت و باسقی‌جی سیاست‌له‌ر اویقولامایا و شدت‌لی ته‌پکی گؤسته‌رمه‌یه‌ قیشقیرتمانی آماچ‌لاییرلار. نهایی هدف‌له‌ری چاتیشمانی ائرمه‌نی خالقی‌نی اؤلدورمه ‌و قتل عام نقطه‌سی‌نه ‌ده‌ک دیرماندیراراق داها آرتیق قان تؤکولمه‌سی‌نه‌ یول آچماق‌دیر. بو دوروم آوروپالی دولت‌له‌رین ائرمه‌نی قوربان‌لاری قورتارماق اوچون سیاسی و عسکری مداخله‌ده ‌بولونماسی‌نا مشروع بیر گه‌ره‌ک‌چه ‌و نه‌ده‌ن ساغ‌لایاجاق‌دیر. بو دا، عوثمان‌لی توپراق‌لاری‌نین بؤلونمه‌سی و اونون بیر بؤلومو اوزه‌ری‌نده‌ حاق‌لی بیر بؤیوک ائرمه‌نی دولتی‌نین قورولماسی‌یلا سونوج‌لاناجاق‌دیر. جمشید خان بیر عسکر – ژئنئرال، دولت آدامی – والی، تاریخ‌چی و تاریخ آراشدیرماچی‌سی ایدی. خاچ‌لی آوروپا دولت‌له‌ری‌نین هر زامان گؤز تیکدییی و یئرلی متفق‌له‌ری اولان ائتنیک گروپ‌لار طرفی‌نده‌ن سوره‌ک‌لی تهدید ائدیله‌ن اورمو شه‌هه‌ری‌نده‌ن گه‌لیردی. بو گروپ‌لارین عوثمان‌لی ایمپاراتورلوغو، قافقاسیا و قاجار ایرانی‌نداکی لیدئرله‌ری، آیدین‌لاری، سیاسی‌له‌ری و هؤرگوت‌له‌ری‌نین فعالیت‌له‌ری‌نی تیتیزلیک‌له ‌ایزله‌ییردی و اینجه‌له‌ییردی. بوتون بونلار، جمشید خان‌ین ائرمه‌نی سیاسی و سیلاح‌لی هؤرگوت‌له‌ری‌نین گیزلی فعالیت‌له‌ری ده‌ داخیل اولماق اوزه‌ره، ائرمه‌نی سورونو حاققی‌ندا بو گه‌زی گونلویونده ‌به‌لگه‌له‌دیک‌له‌ری‌نین چوخ اؤته‌سی‌نده ‌بیلگی صاحیبی اولماسی‌نا نه‌ده‌ن اولموش‌دو. آنجاق سیاحت‌نامه‌سی‌نین آماجی‌نا اویمادیغی گه‌ره‌ک‌چه‌سی‌یله ‌بو بیلگی‌له‌ره‌ کیتابی‌ندا یئر وئرمه‌میش‌دیر. جمشید خان‌ین یازی‌سی قیسا و اؤزه‌ت اولماسی‌نا قارشین، ائرمه‌نی میللت‌چی‌لییین سیاسی فعالیت‌له‌ری و اولوس‌لارآراسی باغ‌لانتی‌لاری حاققی‌ندا دا بیر چوخ اؤنه‌م‌لی بیلگی ایچه‌رمه‌ک‌ده‌دیر. اؤرنه‌یین: فیرانسانین مارسئی شه‌هه‌ری ائرمه‌نی‌له‌رین دونیاداکی ایکینجی کولتور و سیاسی مرکزی قونوموندادیر. اون اوچونجو یوزایل‌ده‌ن به‌ری، ائرمه‌نی لیدئرله‌ر خاچ‌لی ذهنیتی‌نین ساوونوجولوغونو یاپماق، ائرمه‌نی اولوسال آماج‌لاری‌نی دسته‌ک‌له‌مه‌ک، آوروپادا بیر خیریستییان ایتتیفاقی قوراراق آنادولوداکی تورک‌له‌ره ‌سالدیرماق و بو توپراق‌لاردا بیر ائرمه‌نی دولتی قورماق اوچون پاریس‌ه‌ یؤنه‌لمیش‌له‌ردیر.

Özet

Bu makale, Türk milli kahramanı ve lideri Cemşid Han Subataylı Afşar Urmulu - Mecd üs-Seltene'nin 1894 yılında 29 yaşındayken Tiflis'e yaptığı yolculuk sırasında yazdığı seyahat kitabının bir bölümünü içermektedir. Cemşid Han, kitabında pek çok farklı konuyu anlatmıştır. Bu kitabın bir bölümü, Kafkas Ermenileri, tarihleri, onların dini törenleri, kurumları, siyasi ve kültürel durumları hakkındadır. Cemşid Han kitabında Ermeni liderlerin ve grupların bir Ermeni devleti kurma çabalarında kullandıkları taktik ve stratejileri de inceliyor. Bu bölümün önemi nedeniyle, onu ilk kez ve ayrı bir makale olarak yayınlıyorum. Cemşid Han’ın bu yazısı, Ermeni toplumunun dini, kültürel, siyasi ve milli hedefleri üzerine Türk araştırmacıların yaptığı ilk ve en kapsamlı çalışmalardan biridir. Cemşid Han'ın etnik önyargıları olmadığı gibi, Ermeni ve Hıristiyan karşıtlığı da yoktu. Lap tersine, o Ermeni toplumunun gerçek bir dostuydu. Nitekim kitabında Ermeni toplumunu, liderlerini ve aydınlarını eğitim, kültür, bilim ve ulusal alanlardaki olumlu faaliyetleri ve başarılarından dolayı övüyor. Ancak laik, hümanist ve özgür düşünceli biri olarak, Ermenilerin tarihi çarpıtmasını, etnik önyargılarını, yayılmacılığı ve komşularının topraklarına tecavüzünü, Osmanlı İmparatorluğu ile yaşanan çatışmalardaki kayıplarını abartmasını, din ile siyasetin karıştırılmasını, Hıristiyan kökten dinciliğini, rahiplerin ve Ermeni Kilisesi'nin siyasete karışmasını, Avrupa hükümetleriyle ilişkilerin kötüye kullanmasını ve Ermeni ulusal ve siyasi hedeflerine ulaşmak için terörizme ve şiddete başvurmasını da eleştiriyor. Cemşid Han'a göre Ermeni liderlerin Ermeni devletini kurma taktikleri ve stratejisi şu şekildedir: Ermeni liderler Rusya ve İran'da bir çok silahlı ve terörist grup (Fedai) oluştururlar. Bu gruplar daha sonra sürekli olarak Osmanlı topraklarına silahlı operasyonlar ve sabotajlar gerçekleştirmek üzere gönderilirler. Bunlarn eylemleri arasında, Osmanlı topraklarında terör operasyonları, hükümet yetkililerine (ayrıca İstanbul ve Avrupa ülkelerinde) silahlı suikastlar, askerlerin öldürülmesi, yolların ve binaların tahrip edilmesi bulunmakadır. Ayrıca, Fedailer yerel Ermeni halkına silah ve savaş araçları sağlayarak onları silahlı ve kanlı isyanlara teşvik etmektedirler. Ermeni liderler, Osmanlı hükümetini Ermenilere karşı sert ve baskıcı politikalar uygulamaya ve şiddetli tepki göstermeye kışkırtmayı amaçlıyorlar. Nihai hedefleri, çatışmayı Ermeni halkını katletme ve toplu öldürme noktasına kadar tırmandırarak daha fazla kan dökülmesine yol açmaktır. Bu durum, Avrupalı devletlerin Ermeni kurbanları kurtarmak için siyasi ve askeri müdahalede bulunmasına meşru bir neden ve bahane sağlayacaktır. Bu da, Osmanlı topraklarının bölünmesi ve onun bir bölümü üzerinde haklı bir Büyük Ermeni devletinin kurulmasıyla sonuçlanacaktır. Cemşid Han, bir asker-general, devlet adamı-vali, tarihçi ve tarih araştırmacısıydı. Haçlı Avrupa devletlerinin her zaman göz diktiği ve yerli müttefikleri olan etnik gruplar tarafından sürekli tehdit edilen Urmu kentinden geliyordu. Bu grupların Osmanlı İmparatorluğu, Kafkasya ve Kacar İran'ındaki liderleri, aydınları, siyasileri ve örgütlerinin faaliyetlerini titizlikle takip ediyor ve inceliyordu. Bütün bunlar, Cemşid Han’ın Ermeni siyasi ve silahlı örgütlerinin gizli faaliyetleri de dahil olmak üzere Ermeni meselesi hakkında, bu gezi günlüğünde belgelediklerinin çok ötesinde bilgi sahibi olmasına neden olmuştu. Ancak seyahatnamesinin amacına uymadığı gerekçesiyle bu bilgilere kitabında yer vermemiştir. Cemşid Han'ın yazısı, kısa ve özet olmasına rağmen, Ermeni milliyetçiliğinin siyasi faaliyetleri ve uluslararası bağlantıları hakkında da birçok önemli bilgi içermektedir. Örneğin, Fransa'nın Marsilya şehri, Ermenilerin dünyadaki ikinci kültür ve siyasi merkezi konumundadır; On üçüncü yüzyıldan beri Ermeni liderler, Haçlı zihniyetinin savunuculuğunu yapmak, Ermeni ulusal amaçlarını desteklemek, Avrupa'da bir Hıristiyan ittifakı kurarak Anadolu'daki Türklere saldırmak ve bu topraklarda bir Ermeni devleti kurmak için Paris'e yönelmişlerdir.

Abstract

This article is a part of the travel book written by the Turkish national hero and leader Cemşid Han Subataylı Afşar Urmulu – Mecd üs-Seltene, during his journey to Tbilisi in 1894, at the age of 29. In his book he has recorded and narrated many diverse issues with sharpness and precision. A section of this book is on Caucasian Armenians, their religious ceremonies, institutions, history, and their political and cultural situation. It also delves into the tactics and strategies employed by Armenian leaders and groups in their effort to establish an Armenian state. Given the importance of this topic, I am publishing this section as an independent article for the first time. This article represents one of the earliest and most comprehensive studies conducted by Turkish researchers on Armenian society, exploring their religious, cultural and political issues, as well as the goals of the Armenian society. Cemşid Han had no ethnic prejudices, nor did he harbor anti-Armenian or anti-Christian thoughts. On the contrary, he was a true supporter of the Armenian community. In his book, he praised the Armenian community for their positive activities and the success of Armenian leaders and intellectuals in educational, cultural, scientific and national fields. However, as a secular humanist and freethinker, he also criticized Armenian ethnic prejudices, the falsification of history, territorial expansionism and encroachment on the lands of their neighbors. He also criticized the Armenian exaggeration of their losses in conflicts with the Ottoman Empire, the mixing of religion and politics, Christian fundamentalism, the involvement of priests and the Armenian Church in politics, the abuse of relationships with European governments, and the resort to terrorism and violence to achieve Armenian national and political goals. According to Cemşid Han, the tactics and strategy of Armenian leaders to establish the Armenian state are as follows: Armenian leaders form numerous armed and terrorist groups (Fedai) in Russia and Iran. These groups are then continuously sent to Ottoman territory to carry out armed operations and sabotage. Their activities include terrorist operations and political assassinations of government officials (also in Istanbul and European countries), killing soldiers, and destroying roads and buildings throughout the Ottoman territory. Additionally, they provide the local Armenian people with weapons and war tools, and incite them to start armed and bloody rebellions. The Armenian leaders are aiming to provoke the Ottoman government into reacting violently and implementing harsh and oppressive policies towards the Armenians. Their ultimate goal is to escalate the conflict to the point of massacring and mass killing the Armenian people, leading to further bloodshed. This would provide a legitimate reason and pretext for European states to intervene politically and militarily in order to save the Armenian victims. Ultimately, this would result in the partition of Ottoman territories and the justified establishment of a Great Armenian state on Ottoman lands. Cemşid Han was well-informed about the Armenian issue, including the covert activities of Armenian political and armed organizations, beyond what he documented in this travelogue. He was a soldier, statesman, historian, and history researcher; He was from Urmu, a city that was always coveted by European crusader governments and threatened by their various proxy and allied ethnic groups; He meticulously monitored and studied the activities of the leaders, intellectuals, political groups, and organizations of those groups within the Ottoman Empire, Caucasus and Qajar Iran. However, as he mentioned himself, he did not include this information in his book because it did not align with the travelogue’s purpose. However, Cemşid Han's writing, despite its brevity and attempt to summarize, contains several key pieces of information about the political activities and international connections of Armenian nationalism: The city of Marseille in France is the second cultural center of Armenians in the world. Since the thirteenth century, Armenian leaders have looked to Paris to act as the standard-bearer of the crusader mentality and support Armenian national ambitions, to establish a Christian alliance in Europe to attack the Turks in Anatolia and create an Armenian state on that land.