مینباشی یوسف ضیاء طالبزاده، و اقدامات او در ایجاد
پایههای دولت ملی تورکایلی - ١٩١٨-١٩١٩
مئهران باهارلی
در این مقاله سندی از مین باشی یوسف ضیاء طالبزاده،
رئیس «هئیت مخصوصهی اوردوی ششم» عثمانلی به هنگام آزادسازی تبریز و رئیس «جمعیت
اتحاد اسلام» تاسیس شده در ١٩١٨ را دادهام (بیوگرافی او در پایان این مقاله
آمده است). در این سند که گزارش او به مقامات مافوق در وزارت جنگ عثمانلی است، وی
از جمله بعضی از اقداماتش را ذکر میکند که در عمل به معنی ایجاد پایههای دولت
ملی تورک در آن سالها در سرزمین تورکایلی است. از جمله: تاسیس «جمعیت اتحاد
اسلام» (اسلام به دو معنی مسلمانان و تورک است) در تبریز مرکز آزربایجان، انتشار
نشریهی اورگان این جمعیت بنام «اتحاد اسلام قزئتی»، ایجاد «تشکیلات مسلحهی مجاهد»،
آموزش سربازان و ژاندارمهای وقت دولت قاجاری، سازماندهی عشایر و طوائف منطقه برای
مقابله با اوردوهای اشغالگر روسیه و انگلیس و فرانسه و متحدین مسیحی آنها، و
نهایتا تاسیس یک دانشکدهی کوچک آموزش و تربیت افسران. یوسف ضیاء طالبزاده به سبب اشتراک در آزادسازی تورکایلی در سالهای جنگ
جهانی اول و اقداماتش در بنیان گذاردن دولت ملی تورک در تورکایلی، در تاریخ تورکایلی
مانند انور پاشا و علی احسان پاشا، خلیل پاشا، عمر ناجی و روشنی بیگ و حسین جاوید
و ... یک قهرمان ملی شمرده میشود.
اقدامات یوسف ضیاء در پایهریزی دولت ملی تورکایلی ١٩١٨- ١٩١٩
١-تاکنون نه در تورکایلی و نه در جمهوری آزربایجان و تورکیه تحقیقات علمی در بارهی اقدامات یوسف ضیاء در دورهی مورد بحث آزادسازی تبریز و تورکایلی در ایران انجام نگرفته است. اساسا به سبب حذف و بایکوت او در دورهی شوروی و تاریخنگاری آزربایجانگرا، در بارهی او معلومات صحیح چندانی هم وجود ندارد (مثلا نگاه کنید به پاراگراف مربوط به اشتباهات جمهوری آزربایجان در نشر عکس به یادگار مانده از هئیت رئیسهی جمعیت اتحاد اسلام در تبریز در ادامهی این نوشته). از این جهت، به سبب پرتوافکنی بر این دوره از حیات یوسف ضیاء و تاریخ تورکایلی و مخصوصا دولتمداری تورک و تلاشها در سالهای جنگ جهانی اول برای تاسیس دولتی تورک در تورکایلی، این سند فوق العاده روشنگرانه و مفید است.
٢-«جمعیت اتحاد اسلام» در تبریز که یوسف ضیاء موسس و میرزا علی هئیت رئیس ایرانی آن بود[1]، غیر از «فرقهی اتحاد و ترقی اسلام» است که رهبر ملی تورک جمشیدخان سوباتایلی افشار اورومی – مجدالسلطنه در همان دوره در شهر ساووجبولاغ (مهاباد بعدی) آزربایجان تاسیس نمود و پس از مدتی به سبب تمایلات تورکگرایانهی جمشیدخان عملا به «فرقهی اتحاد تورک» تبدیل شد. (حزب اتحاد و ترقی اسلام با توصیهی «محمت راغب بیگ» نائب سرکونسولگری عثمانلی در تبریز هنگامی که وی در ساووجبولاق (مهاباد بعدی) بود، به عنوان یک جمعیت سیاسی و اجتماعی در آن شهر تاسیس و به زودی شعبههای آن در سرتاسر تورکایلی (اورمیه، سلماس، خوی، تبریز، مراغه، همدان، اردبیل، ...) گسترده شد. بنا به منابع عثمانلی موسسین حزب عبارت بودند از: «مجدالسلطنه اردشیر جمشید (خان سوباتایلی افشار اورومی – مجدالسلطنه)» حاکم سابق اورمیه و خوی و از سرآمدان اورمیه، «حاجی پیشنماز آقا سلماسی» از مجاهدان، «حاجی بیگ میرزا آقا بلوری تبریزی»، «قاضی علی» نائب حکومت ساووجبولاق، و مینباشی «احمد وجدانی» مدیر بیمارستان هلال احمر ساووجبولاق. پس از انتقال مرکزیت « فرقهی اتحاد و ترقی اسلام» به تبریز و گشایش شعبههایش در اورمیه، سلماس، خوی، همدان، اردبیل، ... و گسترش تشکیلاتش در تمام تورکایلی، «جمشیدخان افشار اورومی» رئیس، «حاجی بیگ میرزا بلوری» نائب رئیس، «میرزا فضل الله» رئیس شعبهی اورمیه، «امین الشرع خوئی» از رهبران شاخهی خوی آن، «شیخ علی ثقه الاسلام همدانی» از رهبران شاخهی همدان، «حاج شعبانعلی» از رهبران آن در اردبیل، ... بودهاند. در سالهای جنگ جهانی اول ژؤن تورکها در راستای پروژهی اتحاد اسلام عثمانلی، و ادراک ملیت مشترک با تورکهای شمال غرب ایران، از «حزب اتحاد و ترقی اسلام» حمایت میکردند. این حزب در صدد چاپ رسالهها و نشریات تورکی در اورمیه و تبریز (موفق به آن شد) برای تبلیغ مرام و اندیشهی سیاسی خود بود. این حزب در آغاز یک حزب اتحاد اسلامی («فرقهی اتحاد اسلام») بر اساس ایدئولوژی اتحاد اسلام عثمانلی (اتحاد ملل مسلمان به رهبری عثمانلی بر علیه دولتهای استعماری و متهاجم اوروپایی) بود که بعدا مبدل به یک حزب ناسیونالیست تورکگرا («اتحاد تورک») شد. اینکه این دو تشکل با نام اتحاد اسلام یکی به ریاست یوسف ضیاء – علی هئیت (جمعیت اتحاد اسلام) و دیگری به ریاست جمشیدخان سوباتایلی افشار اورومی – مجدالسلطنه (فرقهی اتحاد و ترقی اسلام – اتحاد تورک) چه رابطهای با هم داشتند و یا در هم ادغام شدهاند و یا نه، فعلا برای اینجانب معلوم نیست.















.jpg)


.jpg)













.jpg)
